حال و هوای مسابقات لیگ 2 در گفتوگو با سرمربی تیم فوتبال شهید قندی:
ابوالفضل بورقی/ در روزهایی که کشور تحت تأثیر فضای جنگی و شرایط خاص قرار گرفت و مسابقات لیگ دو با وقفه روبهرو شد، «تیم شهید قندی» یکی از مدعیان صعود این فصل با چالش مدیریت تیم در دوران تعطیلی مواجه شد؛ تیمی که پیش از وقفه در رده چهارم جدول قرار داشت و با شانس جدی صعود و حضور در پلیآف، روند رو به رشدی را طی میکرد. برای بررسی این شرایط، از اولین احساسات پس از توقف مسابقات گرفته تا برنامههای تیم، مشکلات مالی، وضعیت بازیکنان و احتمال صعود، با ایمان رزاقیراد سرمربی پرتلاش و جوان این تیم گفتوگویی اختصاصی انجام دادیم که در ادامه می خوانید:
در لحظهای که متوجه جنگ تحمیلی و توقف مسابقات شدید، چه احساسی داشتید؟
ابتدا شهادت رهبر عزیزمان را تبریک و تسلیت عرض میکنم و همچنین تسلیت به تمام خانوادههایی که شهید در راه انقلاب دادند. وقتی خبر جنگ و شرایط جدید کشور را شنیدم، اولین چیزی که به ذهنم رسید امنیت و آرامش مردم بود. من همیشه معتقدم فوتبال تا وقتی معنا دارد که مردم آرامش داشته باشند؛ وگرنه هیچ مسابقهای ارزشمند نیست.
در روزهای ابتدایی جنگ، تمام فکر و ذهن ما معطوف به شرایط کشور بود. نهتنها من، بلکه تمام بازیکنان و اعضای تیم نگران مردم، خانوادهها و وضعیت کشور بودند. به نظرم در چنین لحظاتی وظیفه ما این است که کنار مردم باشیم، نه اینکه صرفاً به فوتبال فکر کنیم.
این وقفه را چگونه سپری کردید؟
من مطابق با فرمایشات رهبری، در برخی تجمعات مردمی حضور داشتم. بخش زیادی از زمانم هم صرف مطالعه مقالات فوتبال، مرور تمرینات قبلی، تحلیل عملکرد تیم و برنامهریزی برای آینده شد. در کنار اینها، وضعیت فنی تیم را مرتب بررسی میکردم؛ اینکه کجا پیشرفت کردیم، کجا نیاز به بازنگری داریم و در ادامه فصل چه کارهایی باید انجام شود.
کادر فنی و بازیکنان چطور ارتباط را حفظ کردند؟
برای اینکه بازیکنان از شرایط مسابقه دور نشوند، یک گروه در ایتا ایجاد کردیم و برنامههای تمرینی اختصاصی برای همه ارسال شد. با بازیکنان مرتب تماس تلفنی داشتم و در جریان وضعیت بدنی و ذهنیشان بودم.
۷–۸ بازیکن که ساکن تهران بودند، حتی در چند بازی دوستانه دورهمی شرکت کردند. من و یکی از اعضای کادر فنی هم در این بازیها حضور داشتیم تا از نزدیک وضعیت آنها را ببینیم.
آیا تاریخ مشخصی برای ادامه مسابقات دارید؟
بر اساس اطلاعاتی که به ما رسیده، گفتهاند احتمالاً لیگ دو ۲۱ یا ۲۵ اردیبهشت از سر گرفته میشود. الان مستندات در حال نهایی شدن است و بعد از امضای آقای تاج رسماً اعلام خواهد شد.
تمرینات تیم را هم از هفته آینده شروع میکنیم تا برای بازگشت لیگ آماده باشیم.

با توجه به موقعیت تیم، با ادامه لیگ موافق هستید؟
قطعاً. من عاشق فوتبال هستم و همیشه دوست دارم بازی کنیم و رقابت ادامه پیدا کند. تیم شهید قندی یزد هم در رده چهارم قرار دارد و فاصله آیی که با تیم صدرنشین ایجاد شده است کار را سخت کرده اما فاصله چندانی با رتبه دوم و پلی آف نداریم. ما شانس صعود داریم و طبیعی است که بخواهیم بازیها ادامه پیدا کند. البته قبول دارم جنگ تأثیر زیادی روی روند تمرینی ما گذاشت و تمرینات انفرادی هیچوقت تأثیر تمرینات گروهی را ندارد، اما با این حال تلاش میکنیم عقبماندگیها را جبران کنیم و دل مردم یزد را شاد کنیم.
بهترین شیوه ادامه مسابقات چیست؟
شخصا دوست دارم چهار تیم اول هر گروهی تورنمنتی داشته باشند و دو تیم اول مشخص شوند اما زیبا نیست با فاصله ای که تیم صدرنشین ایجاد کرده است و قطعا تیمهای صدر هم مخالف باشند.
شروع دوباره لیگ؟
اصلاً شدنی نیست. حداقل یک فصل کامل وقت میخواهد. پیشنهاد من ادامه همین لیگ فعلی تا نتایج روی زمین مشخص شود و حق به حقدار برسد. این بهترین و عادلانهترین شکل است.
وضعیت قراردادها و احتمال تکرار لیگ در سال آینده چگونه خواهد بود؟
طبق شرایط فورس ماژور مثل جنگ، قراردادها معمولاً تمدید میشود تا رقابت به پایان برسد. اما نکته مهم این است که باشگاهها باید وظایف مالیشان را انجام بدهند. در حال حاضر ۳۶ درصد از قرارداد کل تیم پرداخت شده. این در حالی است که مدعیان صعود مثل فولاد نوین، برق شیراز، فولاد هرمزگان و بندر عامری بین ۶۰ تا ۷۰ درصد دریافتی داشتهاند. حتی سپیدرود که اواخر جدول است، ۳۷ درصد پرداخت داشته؛ یعنی از ما بیشتر.
طبیعی است وقتی پرداختی کم باشد، تمرکز بازیکن کاهش پیدا میکند، مخصوصاً بازیکنانی که برای فصل آینده دنبال قرارداد بهتر هستند و باید از نظر بدنی در اوج باشند.
با این حال از آقای یوسفی، صفری و مجموعه هیئتمدیره تشکر میکنم. پیگیر هستند و احتمالاً هفته آینده پرداختی جدید خواهیم داشت.
با شناختی که از رقبا دارید، آیا قول صعود میدهید؟
ببینید، من همیشه منطقی حرف میزنم. فوتبال سهمبندی دارد: ۳۰ درصد کادر فنی،۳۰ درصد بازیکنان،۳۰ درصد باشگاه و۱۰ درصد عوامل دیگر مانند مسئولین شهر، رسانه، تماشاگران، عوامل برگزاری.
بابت ۳۰ درصد سهم خودم قول میدهم کوچکترین کوتاهی نکنم و تمام تلاشم را به کار خواهم بست. در واقع، من به سهم خودم بابت تعهدم تضمین میدهم که کوچکترین کمکاری صورت نگیرد. اما موفقیت کامل و دستیابی به صعود، زمانی اتفاق میافتد که همه این صد درصد در کنار هم، با هماهنگی و برنامهریزی مشترک، درست کار کنند.
اینکه آیا ۳۰ درصد باشگاه سر موقع انجام میشود؟ آیا ۱۰ درصد مربوط به سایر عوامل به درستی پیش میرود؟ و مهمتر از همه، آیا بازیکنان، با توجه به اینکه باشگاه وظایفش را به طور کامل انجام داده، تعهد خودشان را با تمام وجود عمل میکنند؟ اینها سوالاتی هستند که باید با نشستن و بررسی کردن به پاسخشان برسیم.
به عنوان مثال، همین الان بازیکنان ما ۳۶ درصد از قراردادشان را از ابتدای فصل دریافت کردهاند. این وضعیت باعث میشود انگیزه بازیکن، به خصوص بازیکنی که دیگر نه دغدغه تیم ملی دارد و نه به دنبال بازی در ردههای بالاتر است، کاهش یابد. چنین بازیکنی بیشتر به دنبال این است که در نهایت پولی جمع کند تا بتواند سال بعد قرارداد خوب یا موقعیت بهتری برای خود دست و پا کند. در چنین شرایطی، تمام تلاش خود را برای کسب آن موقعیت یا قرارداد بهتر به کار میگیرد.
اما وقتی پولی وجود ندارد و تعهدات مالی باشگاه به درستی انجام نمیشود، طبیعی است که بازیکن مراقب خودش باشد و تمام توانش را به کار نگیرد. اینجاست که فاصله بین آنچه من به عنوان ۳۰ درصد سهم خودم قول میدهم و آنچه در عمل اتفاق میافتد، بیشتر میشود.
اگر تمام این موارد مشخص شود، برنامهریزیها صورت گیرد و همه ارکان تیم کنار هم قرار بگیرند، صعود دور از دسترس نیست. و اگر اتفاق خاصی پیش نیاید، من امیدوارم امسال جشن صعود بگیریم.