محمد علی وزیری
مردی که حمید زیست و حمید رفت؛
نام شادروان «مهندس حمیدرضا کارگر» بر تارک سپهر سیاسی سه دهه اخیر یزد با خط زرین حک شده و به خوشنامی می درخشد. سیاسی مردی که حمید زیست و حمید رفت. جوان سیاست ورزی که به اصالت؛ نجابت خوش اخلاقی وسخت کوشی بدون چشمداشت موصوف بود
وی از تبار رجل سیاسی بود که به ضرورت “اصلاحات” برای زدودن و کاستن از زاویه هایی که نظام حکمرانی کشور از اصول اولیه و راه انقلاب گرفته بود ایمان داشت و چراغ «امید» به بهروزی ایران در سایه آزادی و دانایی را فروزان نگه می داشت.
آنچه شخصیت او را از نسل نوظهوری که از کنش سیاسی و حضور در ستاد انتخاباتی نردبان ترقی می سازند، متمایز ساخته بود اینکه از حضور و کوشش سیاسی خود حق مسلم برای مسندنشینی نساخت از این رو گفته می شود به آنچه بایسته و شایسته اش بود نرسید. اما چنان نیکو و باعلو طبع و نجابت زیست که در حیاتش مورد تکریم و اجلال بود و در روزگار بیماری دلها را سخت نگران سلامتش ساخت و روز وداعش تابلو باشکوهی از حضور مردمی با ابراز ارادت شخصیت های سیاسی از نحله های مختلف و مدیران ارشد استان در تشییع شادروان ترسیم گردید.
افسوس که جوان اردیبهشتی ما عمری کوتاه داشت و اردیبهشت به آسمان ها رفت. گرچه شوربختانه از بدکرداری چرخ گردون این روزها آنقدر جوانان برومند و شجاع را به خاک میهن سپرده ایم که دعای پیر شوی آرزویی خنده دار شده باشد.
روانش شاد و درمینوی برین نزد جایگاه خرسندی دادار یگانه بخشایشگر جاودان بادا! آمین.
ضمن تقدیم مراتب تسلیت و تعزیت از درگاه یزدان پاک برای همسر؛ فرزند و یادگار عزیز او و دیگر بازماندگان ارجمندش آرزوی عطای سلامت و شکیبایی براین غم بزرگ دارم .
