در حالی که تیم شهید قندی یزد در نیمه اول بازی با استقلال ملاثانی در شامگاه سهشنبه گذشته، حاکم مطلق توپ و میدان بود و یک بار هم تیر افقی دروازه میزبان را به لرزه درآورد به دلیل درگیری بین دو نیمه بازیکنان و اعضای کادر فنی دو تیم در راهروهای ورزشگاه و آنچه مسئولان شهیدقندی عدم امنیت جانی در زمین مسابقه اعلام کردهاند، از حضور در زمین و انجام ادامه مسابقه امتناع کرد.
بدون تردید، هر اتفاقی و با هر کیفیتی که در راهروهای ورزشگاه تختی اهواز رخ داده باشد باعث نخواهد شد کمیته انضباطی فدراسیون نتیجهای به غیر از باخت فنی ۳ بار صفر شهیدقندی را اعلام کند.
اما باید دید مسئولان و دستاندرکاران شهید قندی یزد با چه توجیهی ابتدا از حضور در زمین و ادامه مسابقه سر باز زدند و با چه ادلهای پس از ۴۵ دقیقه آماده حضور در زمین برای ادامه بازی شدند.
داریوش هرمزی سرمربی استقلال ملاثانی هم پس از این دیدار ناتمام، با پاشیدن خروارها نمک بر زخم فوتبالدوستان یزدی گفت: «شهید قندی با توجه به اینکه پیشبینی میکرد بازی را بد خواهد باخت، وارد زمین نشد».
واقعیت فوتبال همین است؛ مربی تیم برنده همیشه کری خوانده است. سالها بعد کسی نمیپرسد استقلال ملاثانی چطور به لیگ یک صعود کرد اما همهجا ثبت خواهد شد که این تیم سال ۹۹ به لیگ یک صعود کرد.
به هر روی؛ این تصمیم مسئولان شهید قندی به مثابه تیری بود بر قلب هوادارانی که یک سال تمام به امید صعود تیم شهرشان در سرما و گرما به ورزشگاه آمده بودند و قرارشان با وحیدخان مظاهری برای صعود به لیگ یک را در سکوهای ورزشگاه نصیری فریاد زده بودند.
ای کاش مسئولان و کادر فنی با تجربه شهید قندی قبل از اتخاذ هرگونه تصمیم احساسی، تمام عواقب و جوانب امر را میسنجیدند.
دو صد آه و افسوس که سلفی بازیکنان استقلال ملاثانی پس از سوت داور به نشانه نیمه تمام ماندن بازی، تلخترین تصویری است که در آلبوم فصل ۹۸_۹۹ لیگ دو فوتبال کشور تا سالهای سال برای فوتبالدوستان یزدی به یادگار خواهد ماند.
