صالح مستوفیان/ دولت یازدهم با جیبی خالی و شرایط وخیم تحریم های بین المللی، رکود و تورم در استان مستقر شد و شاید کمتر کسی تصور می کرد بشود در 4 سال آینده اقدام عمرانی و توسعه ای خاصی در استان انجام داد، اما آمارها گواه آن است که معاونت امور عمرانی استانداری یزد توانسته شاخص های توسعه ای استان را ارتقاء بخشد.
سید محمدرضا سیدحسینی که در دولت های نهم و دهم اجازه فعالیت در استان به او داده نشده بود، به هنگام تصدی معاونت عمرانی استانداری یزد در دولت یازدهم حل مشکل کم آبی استان و ثبت جهانی یزد را دو اولویت کاری خود عنوان کرد و ثبت جهانی را مقدمه ای برای تحول همه جانبه استان می داند که حتی می تواند مشکل بی آبی یزد را هم حل کند.
سید حسینی با تاکید بر اینکه دولت یازدهم در حد توان خود در پروژه های انتقال آب به یزد پیشرفت داشته معتقد است اگر اقداماتی همچون اصلاح الگوی کشت، استفاده چندباره از آب پساب، فرهنگ سازی صرفه جویی و استفاده از ظرفیت ثبت جهانی برای اشتغالزایی غیر صنعتی صورت گیرد، می توان بصورت داخل استانی مشکل کم آبی یزد را مرتفع نمود.
او همچنین با انتقاد شدید از ماشین محور شدن یزدی ها و جنجال های سیاسی حول طرح بهسازی خیابان قیام، وجود معابر انسان محور در بافت تاریخی برای یزد را حیاتی خواند و گفت: باید یزدی ها به اصل و پیشینه فرهنگی و تاریخی خود بازگشته و یزد مجددا به شهر دوچرخه ها تبدیل شود.
در ادامه گفتگوی اختصاصی مثبت را با سیدمحمد رضا سید حسینی، معاون امور عمرانی استانداری یزد می خوانید:
دولت یازدهم در سال 92 استان یزد را در چه وضعیتی تحویل گرفت؟
زمانی که مدیریت استان را تحویل گرفتیم، از لحاظ اعتباری وضعیت استان بحرانی بود، به شکلی که تخصیص اعتبار به استان در شروع کار دولت یازدهم حدود 45میلیارد تومان بود. این در حالی است که در سال 86 اعتبار پولی که وارد استان شد،260میلیارد تومان بود. این در حالی است که در سال 86 دلار 1000 تومان بود اما در سال 92 به رقم 4000 تومان رسیده بود. علاوه براینکه دولت تدبیر و امید با کوه عظیمی از پروژه های نیمه تمام بجای مانده از دولت قبل در استان رو به رو بود. پروژه هایی که هیچ راهکاری برایش وجود نداشت و هیچ توجیه اقتصادی چه آن زمان که اجرایی شده بود و چه تکمیل آنها که به دولت یازدهم رسیده بود، نداشت.
بطور مثال در یک روستا با 20 خانوار پروژه ساخت ورزشگاهی برای 200 نفر ساکن آن روستا اجرایی شده بود که هیچ استفاده ای توسط اهالی از آن نمی شد و مشابه این پروژه ها در استان بسیار بود و حال می بینیم که اغلب آنها متروکه شده و در برخی از این مکان ها، گاو و گوسفند نگهداری می شود. دولت یازدهم در مواجه با این پروژه های کارشناسی نشده دولت قبل بر سر دوراهی بود که از یکطرف به دلیل غیرکاربردی بودن این پروژه ها در وضعیت مضیقه مالی آنها را تکمیل کند و یا اگر این طرح ها را به حال خود رها سازد، سرنوشت میلیاردها تومان بودجه بیت المال که هزینه این طرح ها شده چه می شود؟
در مجموع چه تعداد پروژه نیمه تمام از دولت قبل به دولت یازدهم در استان رسید؟
به طور کلی میتوان گفت 3375پروژه نیمه تمام را دولت یازدهم از دولت قبل در استان تحویل گرفتیم که برخی از این پروژه ها را نه میتوان تکمیل کرد و نه تخریب!
در سایر زمینه ها همچون رکود و تعطیلی واحدهای تولیدی، محیط زیست استان، تامین آب یزد، مشکلات جاده ها و راه آهن استان و بطور کلی زیرساخت های استان با مشکلاتی مواجه بود. تنها در زمینه تامین برق استان با مشکل مواجه نبودیم که این هم به مسئله رکود و کم کاری واحدهای تولیدی استان بر می گشت و اگر رکود برطرف شود و ظرفیت تولیدی استان به حداکثر برسد، در این زمینه هم مشکلاتی داشته باشیم.
دربحث انتقال آب، خط انتقال آب به استان شرایط شکننده ای داشت، تعمیرات اساسی انجام نشده بود و ذخایر آب استان به قدری کم بود که اگر خط انتقال آب مشکلی پیدا می کرد، در استان بحران وجود می آمد. خوشبختانه موفق به بهبود شرایط تامین آب استان شدیم و با احداث چاه های اضطراری جدید، ذخایرآب را افزایش دادیم و مشاهده شد چندباری که خط انتقال آب به یزد با مشکل مواجه شد، کمبود آبی در استان نداشتیم و کمتر مردم از این جریان حتی مطلع شدند.
در موضوع گاز رسانی عملکرد دولت در استان بسیار قابل ملاحظه است بویژه گازرسانی به روستاها و همچنین گازرسانی به دوشهرستان بزرگ بافق و بهاباد که در این دولت اتفاق افتاد.
همچنین بسیاری از شهرهای و روستاهای استان با مشکل تامین آب شرب کیفی مواجه بودند که دولت یازدهم توانست آب شرب کیفی ندوشن و بهاباد را تامین کند و این مهم برای روستاهای بسیاری نیز محقق شد.
دستاوردهای دولت یازدهم در حفاظت از محیط زیست استان چه بود؟
یکی از معضلات استان آلودگی محیط زیست توسط آلاینده های صنعتی بود. دولت یازدهم در استان عزم جدی برای مقابله با آن با وجود کمبود اعتبارات در این زمینه داشت و اقدامات موثری هم صورت گرفت. یکی از طرح های دولت در این خصوص ایجاد فضای سبز 150 هکتاری از درختان زیتون در نزدیکی شهرک صنعتی یزد بود. همچنین کمربند سبز یزد را تقویت کردیم. در شهرستان های بافق و خاتم هم اقدامات موثری برای احیاء یا گسترش فضای سبز صورت گرفت.
بحث دیگری که باید در بطور جدی به آن پرداخته می شد و البته در آینده هم باید مورد توجه باشد، بهینه سازی مصرف آب در استان در بخش های مختلف است.
در بخش محیط زیست دو تفکر در استان حاکم بود، عده ای می گفتند بخاطر «کل و بز و یوزپلنگ» نمی شود صنعت را تعطیل کرد. دولت یازدهم در استان و معاونت عمرانی آن در این زمینه خیلی ثابت قدم ایستاد و معتقدیم حیوانات و پوشش گیاهی استان جزئی از یک اکوسیستم هستند که اگر آنها نابود شوند در انتهای این چرخه انسان قرار دارد و او هم در نهایت از بین می رود. تغییر رویه ها و عادت های نادرست مواجه با محیط زیست در استان کار بسیار سختی بود اما دولت یازدهم کوتاه نیامد و دستاوردهای خوبی در این زمینه داشت.
بطور مثال بر کارخانه ها فشار زیادی آوردیم تا به فیلترهای تصفیه هوا یا آب مجهز شدند. هرچند این فیلتر گذاری در شرایط خوب اقتصادی صنعت هم نبود و توجیه کردن صاحبان صنایع برای هزینه کردن در شرایط رکود و مشکلات نقدینگی، برای حفظ محیط زیست کار سختی های بسیاری داشت. کوره های آجرپزی را فیلتر گذاری کردیم که تاثیر زیادی در کاهش آلودگی هوای یزد داشت.
در بخش مسکن مهر هم دولت در استان اقدامات خیلی خوب انجام داد بطوری که اغلب تعهدات خود در این زمینه را به سرانجام رسانده و یزد در این زمینه در کشور پیشرو است. هرچند مشکلات مسکن مهر تا دولت های دیگر هم ادامه خواهد داشت. البته واحدهای مسکن مهر استان که ناتمام مانده مشکلاتی دارد که در حوزه دولت نیست.
شما در ابتدای مسئولیت در معاونت عمرانی ثبت جهانی یزد را یکی از دو اولویت کاری خود نام بردید، چگونه این مهم محقق شد؟
اقدامات عمرانی که در استان یزد در طول 4 سال حضور دولت تدبیر و امید صورت گرفت مطابق برنامه ها و سیاست گذاری های کلان دولت بود و کم و بیش در همه استان ها با شدت و ضعف اقدامات توسعه ای و زیربنایی اتفاق افتاد اما آنچه به عنوان یک پروژه خاص و بسیار اثرگذار در استان مطرح بود و به نتیجه رسیدنش تحولات بزرگی را در یزد ایجاد می کند، ثبت جهانی بافت تاریخی یزد بود. این پروژه یکی از الویت های اصلی دولت یازدهم در استان بود و در شرایطی که حتی سازمان میراث فرهنگی کشوری به نوعی مخالف آن بود و اعتقاد داشت این پروژه به سرانجام نمی رسد و شهر ثبت کردن امری نشدنی است و معرفی بافت تاریخی یزد به سازمان یونسکو، تنها سهمیه سالانه ایران را هدر می دهد، مجموعه مدیران استان و شورای شهر و شهرداری با برنامه ریزی و هماهنگی کامل و با وجود تنگناهای مالی پرونده بافت تاریخی را آماده کردند و در نهایت این همدلی باعث ثبت جهانی یزد شد.
اگر برنامه ریزی مناسبی برای بهره برداری از ظرفیت های ثبت جهانی صورت بگیرد می توان مشکلات استان همچون کم آبی و اشتغال را حل کرد. ثبت جهانی افق روشنی پیشروی استان و حتی کشور قرار داده است.
تعامل معاونت عمرانی استانداری یزد در دولت تدبیر و امید با شهرداران استان چگونه بود؟
در زمینه عملکرد و چگونگی تعامل معاونت عمرانی با شهرداری ها بهتر است از شهرداران استان سوال شود و پرسیده شود این معاونت چقدر در حل مشکلات شهرداری ها کمک کرد؟
ولی انصافا تلاش کردیم تمامی امکانات و خواسته های شهرداری های استان را تامین کنیم و همواره حامی آنها در اجرای طرح ها و پروژه های شهری بودیم. با وجود آنکه شهرداری های بسیاری حتی در استان های همجوار با تامین حقوق و دستمزد پرسنل خود مواجه بودند، این معضل را در یزد نداشتیم.
دستاوردهای دولت یازدهم در بخش حمل و نقل استان همچون خطوط هوایی و راه آهن چه بود؟
در بحث توسعه راه آهن و خطوط ریلی استان، جزو اولین ها در کشور هستیم و توانستیم در زمینه های عمرانی و حمل و نقل خطوط ریلی پیشرفت های قابل ملاحظه ای داشته باشیم. بطور نمونه پیشرفت فیزیکی خط راه آهن بافت-زرین شهر اصفهان که پروژه ای ملی و مهم است در استان یزد نزدیک به 90 درصد بوده در حالیکه این پروژه با پیمانکار و امکانات یکسان دراصفهان تنها 60 درصد رشد داشته است.
فرودگاه شهید صدوقی یزد در دولت یازدهم بین المللی شد که نیاز به تخصیص زمین داشت و تلاش بسیاری برای آن شد. با نصب دستگاه ناوبری جدید و پیشرفته در فرودگاه یزد دیگر تاخیری بابت مشکلات گرد و خاک، مه و کاهش دید نخواهیم داشت.
استان در استفاده از انرژی خورشیدی چه پیشرفت هایی داشته است؟
در زمینه توسعه نیروگاه های خورشیدی در استان یزد هم اقدامات بسیاری در استان صورت گرفت بطوریکه مجوز ایجاد چندین نیروگاه خورشیدی جمعا به ظرفیت 450 مگاوات در دولت یازدهم در استان صادر شده و زمین برای احداث آن تخصیص داده شده است و با توجه به مشخص شدن سرمایه گذاران این نیروگاه ها، در آینده ای نزدیک و به فاصله ای کوتاه از هم، این نیروگاه ها به بهره برداری می رسد و در این زمینه استان یزد به نمونه ای برای کشور تبدیل خواهد شد.
آیا دولت برنامه ای برای نصب سلول های خورشیدی در منازل و تامین برق خانگی از انرژی خورشیدی در یزد دارد؟
هنوز روش اجرایی نصب سلول های خورشیدی بر بام خانه ها جا نیفتاده است. البته در این خصوص 2 دیدگاه وجود دارد. یک روش این است که سلول های خورشیدی بر بام خانه ها نصب گردد و بطور مستقیم برق خانه را تامین کنند اما در روشی دیگر که در دنیا هم مرسوم است سلول های خورشیدی نصب شده در منازل در طول روز برق تولیدی خود را به شبکه سراسری شهر منتقل می کنند و شب از آن برق استفاده کرده و از این طریق درآمدی هم برای خانواده ها بوجود می آید. در هر صورت هنوز فرمت و دستورالعمل های این موضوع در کشور تدوین نشده است.
در حال حاضر به دنبال مذاکره با چند شرکت تخصصی در این زمینه هستیم تا صنایع استان را مجهز به نیروگاه خورشیدی کنیم تا هم برق مصرفی خود را تامین کنند و هم مازاد آن را به شبکه استان منتقل سازند. البته موضوعی که باید مورد بررسی دقیق قرار بگیرد این است که یزد دارای زمین های بیابانی بسیاری است و آیا توجیه اقتصادی دارد که بجای ایجاد نیروگاه خورشیدی بر روی زمین، آن را به سقف و ارتفاع خانه ها و یا کارخانجات منتقل کنیم؟
از جمله قول هایی که در ابتدای حضور در معاونت عمرانی استانداری یزد داده اید، حل مشکل کم آبی استان بود. چه دستاوردهایی در این خصوص داشته اید؟
تمامی طرح ها و پروژه هایی که برای انتقال آب به استان یزد تعریف شده در حال اجراست. البته این طرح ها صرفا برای تامین آب شرب استان است. در خصوص تامین آب روستاییان و همچنین تامین آب محیط زیست استان هم اقدامات مختلفی صورت گرفت. هرچند معتقدیم مهمترین اقدام در تامین آب مورد نیاز استان، بهینه سازی مصرف آب و صرفه جویی در یزد است. تغییر الگوی کشت و حرکت به سمت محصولات کشاورزی کم آبخواه، بهینه سازی روش های آبیاری و فرهنگ سازی صرفه جویی از جمله اقدامات لازم برای مدیریت آب استان است و رسانه ها نیز باید برای تحقق آن همکاری کنند.
پروژه انتقال آب خلیج فارس به یزد که یکی از وعده های رییس جمهور در سفر به یزد بود، در چه وضعیتی است؟
در حال حاضر خط یک انتقال آب از خلیج فارس به استان یزد که خط انتقال گل گهر، سرچشمه، چادرملو نام دارد، در دست اقدام است و تامین کننده آب معادن استان کرمان و یزد خواهد بود. هرچند این آب انتقالی از خلیج فارس مختص معدن چادرملو است اما باعث کمک به منابع آب استان می شود و چادرملو بجای برداشت از منابع استان از این خط انتقالی استفاده می کند.
وعده رییس جمهور در سفر به یزد، اختصاص 400 میلیون یورو در قالب تسهیلات به خط انتقال آب خلیج فارس به یزد بود که در اختیار سه شرکت گل گهر، چادرملو و مس سرچشمه قرار گرفت تا در روند انتقال آب تسریع ایجاد شود. آب انتقالی از خلیج فارس به شرکت چادرملو، نقش مهمی در تقویت منابع آبی استان دارد.
عده ای در استان از مسئولین دولتی انتقاد دارند که نسبت به اجرایی کردن تخصیص و خط دوم انتقال آب خلیج فارس به یزد تعلل صورت گرفته به نوعی که این تخصیص باطل شده است؟
این سخنان مبنای درستی ندارد و بطورکلی مفهوم تخصیص آب مطابق آنچه برای منابع آبی محدود و مشخص همچون آب رودخانه ها تعریف می شود، شامل آب دریا نمی گردد. در حال حاضر کشورمان از آب خلیج فارس و دریای عمان نسبت به کشورهایی چون عربستان که سالانه 1 میلیارد مترمکعب آب برداشت می کنند، رقم ناچیزی از آب جنوب کشور استفاده می کند. بنابراین می توان گفت هر مقدار آبی که هر منطقه ای از کشور بتواند با ایجاد امکانات آن از خلیج فارس یا دریای عمان برداشت کند، مجاز است و دارای محدودیتی نیست.
البته تعیین تخصیص از طرف وزارت نیرو برای برداشت آب از خلیج فارس بیشتر جنبه حساب و کتاب داشتن و برداشت بر اساس نیازهای واقعی داشته است. کسانی که چنین مسائلی رامطرح می کنند و از کوتاهی دولت در خصوص باطل شدن مجوز تخصیص آب خلیج فارس به یزد سخن می گویند بیشتر به دنبال جوسازی و تخریب مقامات استان هستند در حالی که مشکل این خط انتقال نبود سرمایه گذار و منابع مالی برای اجرای طرح است و به هیچ عنوان بابت تخصیص و صدور مجوز از طرف وزارت نیرو مشکلی ندارد.
خط دوم انتقال آب از خلیج فارس به یزد در چه وضعیت اجرایی است؟
بجز خط اول انتقال آب از خلیج فارس به مجتمع چادرملوی یزد، تخصیصی به میزان سالانه 500 میلیون متر مکعب آب از دریای عمان به یزد گرفته شده که این پروژه مطالعات فاز صفرش هم انجام شده است. رقم 500 میلیون متر مکعب هم بر اساس همین مطالعات و توسط شرکت کوثر یزد گرفته شده است اما با اجرای مراحل بعدی این طرح توسط شرکت کوثر موافقت نشد زیرا اجرای این پروژه نیازمند سرمایه هنگفتی است و بتبع هر سرمایه گذار خارجی که بخواهد این طرح را اجرا کند خود اقدام به مطالعات و تحقیقات لازم جهت اجرای آن کرده و مطالعات صورت گفته توسط شرکت کوثر یا هر مجموعه دیگر را قبول نخواهد داشت.
پروژه انتقال آب دریای عمان به یزد ابتدا قرار بود از خلیج فارس اجرا شود اما در مطالعات اولیه به دلیل تاثیرات زیست محیطی آن بر خلیج فارس، دریای عمان بواسطه ارتباطش با آب های آزاد و مرتفع شدن مشکلات زیست محیطی پروژه از این مسیر، جایگزین خلیج فارس شد قریب به 100 کیلومتر به طول خط انتقال افزوده شد. اما مسیر اصلی خط انتقال دوم آب جنوب به یزد از مسیر خط انتقال «گل گهر- مس سرچشمه- چادرملو» خواهد بود. در مجموع این خط انتقال منتظر سرمایه گذاری است و با توجه به اینکه ساختار چنین پروژه هایی در کشور در حال حاضر وجود ندارد، این پروژه نیازمند سرمایه گذار خارجی است.
مشکل دیگری که چنین طرحی دارد این است که به فرض انتقال آب دریای عمان به یزد با ظرفیت سالانه 500 میلیون متر مکعب، شبکه ای برای توزیع آن میان صنایع و شهرک های صنعتی یزد در حال حاضر وجود ندارد. تنها شبکه توزیع آب مربوط به آب شرب شهری است که امکان تزریق آب دریای عمان در آن نیست و از طرف دیگر این شبکه به نواحی صنعتی اتصال ندارد. کارخانجات و شهرک های صنعتی هم در سراسر استان پراکنده اند و در نتیجه شاید مهمتر از جذب سرمایه گذار برای این طرح باید به چگونگی توزیع این آب انتقالی در استان هم توجه کرد. بطورکلی موضوع فروش آب در کشور سابقه دار نیست و همیشه دولت تامین آب را انجام داده و باید بستر لازم برای اجرای چنین طرح هایی در استان فراهم شود.
به نظر شما سرانجام مشکلات آبی استان با وجود شرایطی که توضیح دادید چگونه خواهد بود و آیا اقدامات دیگری بجز انتقال آب هم می توان انجام داد؟
به نظر من می توان با انجام اقداماتی در داخل استان بسیاری از مشکلات مربوط به کم آبی را حل کرد. یکی از این اقدامات استفاده از آب پساب است. آبی رایگان که باید حداقل دوبار با تصفیه به چرخه استفاده در استان برگردد و پس از آن در طبیعت رهاسازی شود. در حال حاضر 80 درصد از پساب یزد دوباره بازتولید نمی شود و به نوعی هدر می رود.
اقدام دیگر استفاده از آب مجازی است. به عبارت دیگر باید محصولات کشاورزی پرآبخواه را از خارج استان تامین کنیم. موضوعی که امروزه در جهان مورد استفاده بسیاری از کشورها قرار گرفته بطوریکه چین برخی از محصولات کشاورزی پرآبخواه خود را با اجاره زمین در کشورهای آسیای میانه و استفاده از منابع آبی سرشار آنها تولید می کند. بجای آنکه با آب استان هندوانه و صیفی جات بکاریم باید از این منابع آبی محدود برای تولید محصولات با ارزش افزوده بالا استفاده کنیم که در کنارش بنیه اقتصادی استان هم افزایش می یابد.
یک راه حل مهم دیگر برای حل مشکل کم آبی استان، استفاده از ظرفیت ثبت جهانی یزد برای ایجاد اشتغال در صنعت گردشگری است. بخش زیادی از نیاز آبی استان مربوط به بخش تولید و صنعت برای ایجاد اشتغال است و حال اگر از پتانسیل ایجاد اشتغال در گردشگری پس از ثبت جهانی استفاده شود خودبه خود این نیاز کاهش یافته و از ابعاد بحران آب یزد بصورت قابل توجهی کاسته خواهد شد.
در استان 3 نوع آب با 3 کیفیت مختلف وجود دارد که شامل آب شرب، آب کشاورزی و آب صنعت می باشد. متناسب با کیفیت هرکدام از آنها هزینه تامین آنها نیز متفاوت است که طبعا آب شرب کیمیاست و باید در مصرف آن نهایت دقت را کرد. اینکه برخی رها شدن آب در یکی از جوی های شهر را دلیل وجود آب در استان دانسته و خود در مصرف آب خانگی صرفه جویی نمی کنند تفکر غلطی است چرا که آب رها شده در جوی، کیفیت پایینی دارد و با آب شرب خانگی متفاوت است.
پروژه بهسازی خیابان قیام یزد با حواشی بسیاری روبرو شد و به نوعی از قالب یک پروژه عمرانی شهری به موضوعی سیاسی بدل گردید؟ اصل ماجرا چه بود؟
اغلب حاشیه سازی ها در خصوص این پروژه مرتبط با انتخابات شورای شهر یزد بود و چندان انتقاد سازنده و کارشناسی شده به دنبال نداشت. اما در خصوص چرایی اجرای طرح هایی همچون خیابان قیام یا خیابان مسجدجامع باید به این نکته توجه شود که یزد دارای یک سابقه فرهنگی و تاریخی است و باید به آن ارزش های ناب و درست بازگردد. یزد در قدیم در جهان به شهر دوچرخه ها مشهور بوده اما امروز اثر چندانی از آن نیست. یک صاحب مغازه و یا یک مشتری یزدی حتما باید وسیله نقلیه خود را مقابل مغازه اش پارک کند و حاضر نیست چند صد متر دورتر ماشین را پارک کرده و کمی پیاده روی کند آنگاه مشاهده می کنیم یزد بالاترین آمار دیابت و بیماری های مربوط به کم تحرکی را دارد. مسلما چنین عادت نادرستی باعث مقاومت در برابر پیاده رو محور کردن خیابان های یزد می شود و برای اجرای آن بهانه تراشی می کنند.
بسیاری از شهرهای تاریخی کشور دارای مناطقی هستند که با اجرای طرح های ترافیکی و محدودیت رفت و آمد وسایل نقلیه، آن مناطق را به مکان هایی بدون صداهای مزاحم موتورسیکلت و ماشین و آرامش بخش برای پیاده روی های خانوادگی تبدیل کرده اند و مردم آن شهرها به همراه گردشگران می توانند ساعاتی را در آنجا قدم بزنند و از تفریحات و خرید لذت ببرند اما چنین فضای لازمی در یزد بوجود نیامده که عمدتا هم بخاطر عادت نادرست ما در ممانعت از پیاده روی و اصرار بر سواره بودن است. برای همین منظور قصد داشتیم تنها 2 خیابان در یزد که سابقه فرهنگی و تاریخی دارند و مرکز تجاری شهر هم هستند را انسان محور و مناسب سازی کنیم.
یکی از انتقادهای مطرح شده در خصوص خیابان قیام، تغییر یافتن طرح اولیه و ایجاد پیاده رو در وسط خیابان بود، نظر شما چیست؟
به هیچ وجه طرح خیابان قیام تغییر نکرد. خدمات شهری بر اساس بودجه انجام می شود و ممکن است یک طرح در 3 فاز اجرایی شود. در خصوص طرح خیابان قیام هم این مسئله وجود داشت و بنا بر محدودیت بودجه، فاز اول آن اجرایی شد. از طرف دیگر اطلاعات مهندسی در خصوص این خیابان محدود بود. بطور مثال بخاطر قدمت ساخت این خیابان اطلاع دقیقی از تاسیسات زیربنایی آن نداشتیم و باید بصورت مرحله ای عملیات بهسازی آن انجام شود. به دلیل آنکه وسط خیابان کمترین مشکلات تاسیساتی را داشتیم تصمیم گرفته شد ابتدا طرح پیاده روی وسط خیابان قیام اجرا شود اما جنجال آفرینی صورت گرفت و باعث تغییر برنامه شد.
در آن زمان هم اعلام کردم بگذارید این طرح بطور کامل اجرا شود تا مشخص گردد تمامی مشکلات و انتقادهایی که مطرح می شود را در نظر گرفته ایم اما متاسفانه عده ای طرح بهسازی خیابان قیام را نردبانی برای رسیدن به شورای شهر و عده ای آن را طناب دار کردند.
عده ای به تغییر آسفالت و اجرای سنگ فرش در خیابان قیام اعتراض داشتند و آن را حیف و میل بیت المال می دانستند در صورتیکه به عقیده من آسفالت مناسب فضای شهری و آب و هوای یزد نیست و معتقدم یکی از دلایل کمی بارش باران در یزد آسفالت بودن معابر این شهر به دلیل جذب حرارتی بالای آن است. در گذشته معابر این شهر جذب آب داشته و آبریز آن به قنات ها ریخته می شده است اما امروز آسفالت کردن معابر خصوصا معابر روستایی سوای اینکه زیبایی و بافت سنتی آن را مخدوش کرده، بر اکوسیستم آن هم اثر گذاشته است.
انتقاد دیگری که به موضوع خیابان قیام از طرف کسبه آن وارد می شد این بود که انسان محور کردن این خیابان بر کسب و کار آنها اثر منفی می گذارد؟
این تصور هم اشتباه است و معتقدم انسان محور کردن معابر خصوصا خیابان های قدیمی و تاریخی شهر می تواند بر رونق کسب و کار بازاریان تاثیر بسزایی داشته باشد. فقط باید در کنار انسان محور شدن این معابر با اجرای برنامه های متنوع فرهنگی و تفریحی، خیابان را به یک تفریحگاه برای مردم شهر بدل سازند تا به بهانه تفریح و تفرج در این خیابان از مغازه های آن هم خرید بیشتری صورت بگیرد. این تجربه ای است که در تمامی شهرهای تاریخی جهان صورت گرفته و امتحان خود را پس داده است. یزد باید به سمتی برود که مردم عادت به استفاده از وسایل نقلیه عمومی کنند و در این میان شهرداری نیز باید زیرساخت های لازم را آماده کند. تحقق این مهم نیازمند فشار شهروندان به شهرداری است.
لهجه اصفهانی شما در یزد تصور غیربومی بودن شما را ایجاد کرده است. کمی در خصوص خانواده تان بگویید؟
من سید محمد رضا سید حسینی طزرجانی هستم و اصالتی تماما یزدی دارم. به دلیل اینکه دوران ابتدایی و راهنمایی بواسطه شغل پدر در اصفهان زندگی کرده ام ته لهجه اصفهانی گرفته ام. در حال حاضر هم بجز پدر و مادرم تمام افراد خانواده در یزد زندگی می کنند. همسرم خانه دار است و فرزندان دانش آموز هستند.
شما به عنوان یکی از گزینه های تصدی شهرداری یزد به دعوت این شورا لبیک گفته و در جلسه ای برنامه های خود را ارائه کردید اما بلافاصله از تصدی شهرداری انصراف دادید. ماجرا چه بود؟
از بنده دعوت شد تا برای تصدی شهرداری به شورای شهر پنجم برنامه ارائه کنم. ابتدا بنای چنین کاری را نداشتم، چون تصورم این بود نباید شهردار شوم اما احساس کردم نباید به رای و نمایندگان مردم بی احترامی کرد. لذا از آنجا که احترام به رای مردم و نمایندگان مردم واجب است به خواست آنها عمل کردم و برنامه خودم را ارائه دادم اما پس از آن از تصدی گری شهرداری انصراف دادم.
برای حضور در دولت دوازدهم تصمیمی گرفته اید، آیا درست است که گزینه تصدی استانداری اصفهان هستید؟
در خصوص استانداری اصفهان به هیچ وجه چنین خبری صحیح نیست و چنین صحبتی با بنده نشده است. در خصوص ادامه فعالیتم در دولت آینده هم معتقدم تا روزی که در این سمت هستم باید به خدمت ادامه دهم و فکر کردن به گزینه های دیگر تنها سستی در کارم می آورد.
برخی معتقدند کار مدیریتی کردن در استان یزد به دلیل وجود حاشیه ها سخت است، نظر شما چیست؟
من هم معتقدم کار کردن در یزد سخت است اما بر این باورم که اینجا سرزمین آبا و اجدادی ماست، فرزندانمان در این سرزمین بزرگ می شوند و جزیی از هویت و تاریخ زندگی مان است پس باید در آن ماند و با همه شرایطش کار کرد و استان را توسعه داد.
رابطه شما با استاندار یزد در دولت یازدهم چگونه بود؟
رابطه من با استاندار یزد، رابطه مرید و مرادی است و چیزهای بسیاری از ایشان در این مدت یاد گرفتم. ایشان مانند یک معلم برایم بوده و حق گردنم دارند. اگر سعه صدر استاندار نبود خیلی از کارها و فعالیت ها در استان انجام نمی شد. خیلی از وقت ها اشتباهاتی انجام دادیم که هزینه اش را ایشان پرداخت کرد اما از تیم مدیریتی خود همواره حمایت نمود. استاندار یزد در زمینه مدیریتی کلان در استان بسیار موفق عمل کرد.
