زنان بدسرپرست عموما از حضور در خانواده خود رنج میبرند. خانواده برای آنان معنی امنیت نمیدهد، معنی رفاه نمی دهد و آسایش خیلی وقت است که فراموششان کرده است. خانوادههایی که جان و مال و روح و جسمشان را به یغما بردهاند.
این زنان اکثرا زنانِ همسران مردان معتاد، مردان بیکار، مردان از کارافتاده بر اثر حوادث ناشی از کار و یا مردان ناسازگار هستند.
با این اوصاف، میتوان نتیجه گرفت این زنان علاوه بر رنج اقتصادی در معرض آسیبهای گوناگون در محیط خانه و خانواده خویش هستند اما کمترین حمایت از آنها میشود .
زنان سرپرست خانوار با توجه به اینکه تحت حمایت هستند و برای آنها قانون وجود دارد بهراحتی تحت پوشش قرار میگیرند، اما خلأهای حمایتی در مورد زنان بد سرپرست کمکرسانی به آنها را با مشکل مواجه کرده و این درحالی است که با توجه به شرایط،نیازمندی آنها به دریافت خدمات بیشتر است.
وضعیت زنان بد سرپرست از تمام زنان بدتر است زیرا همسر فقط حضور فیزیکی دارد در حد نامی در شناسنامه که مشکلساز میشوند در حقیقت زنان بد سرپرست مشکلات بسیاری دارند که باید حل شود.
زنان بد سرپرست نقش دوگانه مادر و پدر را بر عهده دارند و مشکلات این زنان دوچندان است چراکه همسرشان یا معتاد هستند ویا در زندان و یا بیکار؛آنهاکمکهزینهای به زندگی نمیکنند و حتی یارانه اندکی که به خانواده تعلق میگیرد توسط مرد گرفته و او خرج اعتیاد و …خود میکند.
اما انچه مهم است پناه آوردن زنان بدسرپرست به مکان های امن است.
خانه های امنی که آنچنان که باید برای زنان شناخته شده نیست تا بدانند در صورت خشنونت میتوانند به آنجا پناه بیاورند و مورد حمایت بهزیستی قرار بگیرند.
اطلاعرسانی درباره وجود خانههای امن بسیار ضعیف است و خیلی از زنان آسیبدیده وقتی با مشکل جدی روبهرو میشوند، نمیدانند باید به کجا بروند و چه کنند.
123 خط تماس بهزیستی برای اورژانس اجتماعی است تا زنان و یا کودکان خشونت دیده بتوانند وضعیت خود را اعلام کنند و کمک بخواهند. سعیده درخش-فعال رسانه
جدیدترین ها
کد خبر: 15295
خانه اَمن کجاست؟
اشتراک گذاری:
