فاطمه نیکو روش: زنان در ایران به راحتی تسلیم مشکلات نمی شوند
به گزارش یزدانه، «فاطمه نیکو روش» بیش از 10 سال است که «خانه حیوانات لیزارلند» را با اجاره خانه ای در «محله بازار نو یزد» به راه انداخته و تلاش می کند یزدی ها و گردشگران بافت تاریخی را با خزندگانی چون سوسمار و مار مهربان تر کند و راه سختی را تاکنون برای حفظ این خانه طی کرده است.
گزافه نیست اگر بگوییم فاطمه نیکو روش، «مادر گردشگری جانوری یزد» است بنابراین در روزهایی که مزین به نام مادر و زن است، با او به گفتگو نشستیم تا از گذشته ها بگوید و از جدال ها برای حفظ «خانه حیوانات لیزارلند»، با شور و حرارت خاصی از زندگی با ده ها نوع خزنده سخن گفت که نشان می دهد او عاشق حیوانات است.
ایده و انگیزه راه اندازی «خانه حیوانات لیزارلند» آنهم در بافت تاریخی یزد از کجا آمده است؟
انگیزه ایجاد “خانه حیوانات” ریشه در بچه گی ام دارد. پدرم سالها به کار خرید و فروش حیوانات مشغول بود و از همان کودکی از در واقع عروسکها و اسباب بازیهایم حیوانات مختلف بودند و از همان زمان با کشف مهربانی خاص موجود در حیوانات، به گونه های مختلف محیط زیست علاقه مند شدم و همیشه با حیوانات عجین بوده ام. در شرایط سختی رشد کردم و آموختم در برابر مشکلات بایستم.
یکی از گونه های جانوری که در بافت تاریخی یزد هم بسیار زیاد دیده می شوند و بسیار هم فایده مند هستند اما متاسفانه مردم مدام به آنها آسیب می زنند، خزندگان و مارمولکها هستند. به همین دلیل خانه ای در بافت تاریخی یزد اجاره کردم تا با معرفی انواع خزندگان به مردم خصوصا کودکان و نوجوانان، ترس آنها را از خزندگان بی آزار از بین ببرم.
چرا ترس از خزندگانی چون «مارمولک» یا به قول یزدی ها «رِبُک» را بی مورد می دانید؟ مرد و زن از این جانور مرموز و سریع می ترسند!
مارمولکها و خزندگان از مهمترین آفریدگان پرودگار هستند که اتفاقا بسیار هم فایده دارند و منافذ زمین را باز می کنند. در کنترل چرخه زیست محیطی موثر هستند و اتفاقا بسیار هم مهربانند و هیچ آسیبی به انسان نمی زنند البته تا زمانی که به آنها آسیبی وارد نشود. متاسفانه باورهای غلط باعث شده تا به راحتی گونه های مختلف جانوران را از بین ببریم. ببینید چگونه “ببر مازندران” منقرض شد؟ و متاسفانه حالا این گونه زیبای حیات وحش را نداریم و آیندگان از دیدن آن محروم شدند. حالا فکر کنید شاید آن جانوری که می کشیم یا به آن آسیب می زنیم، آخرین نوع آن گونه باشد. حال فکر کنید آن شخص آسیب زننده چه خیانتی به آیندگان می کند؟ بر این اساس بود که بواسطه علاقه ای که به حیوانات داشتم بر آن شدم تا فرهنگسازی و آموزش حمایت از حیوانات را خصوصا از کودکان آغاز کنم. کودکان این روزها اغلب بواسطه تماشای فیلم ها و کارتون ها یا انجام بازی های یارانه ای که در آنها حیوانات به شکل ترسناک نمایش داده می شوند از حیوانات به شدت می ترسند. بنابر «خانه حیوانات لیزارلند» ایجاد شد. حالا هم به نقطه ای رسیده ایم که وقتی کودکان و دانش آموزان مدارس به اینجا می آیند، والدین یا معلمین باید به زور آنها را از “لیزارلند” بیرون ببرند. خوشبختانه توانسته ایم نقشی مثبت در کاهش ترس کودکان از حیوانات و در مواردی کاهش افسردگی داشته باشیم. در این سالها سختی های فراوانی بر سر راه فعالیتم در این مجموعه بوده و تخریب و توهین های بسیاری را به جان خریدم اما وقتی می بینم که حال مردم خصوصا کودکان و نوجوانان پس از بادید از «خانه حیوانات لیزارلند» بهتر می شود، انگیزه پیدا می کنم که با قدرت ادامه دهم. الان چند جوان در این مجموعه استخدام با بیمه اند، اینها همان کودکانی هستند که روزی از حیوانات خیلی می ترسیدند اما در این مجموعه آمدن کم کم ترسشان ریخت و اکنون به عنوان پرسنل در این مجموعه فعالیت دارند. در حد توان سعی کرده ایم اشتغالزایی نیز داشته باشیم.
تخریب و توهین؟ مگر شما به کسی آسیب می زنید که باید تخریب شوید و توهین بشنوید؟
متاسفانه بعضی ها فقط از حیوانات، آسیبهایشان را دیده اند و مهربانی آنها را هرگز ندیده اند. به همین دلیل بعضی ها نمی توانند مهربان باشند و یادگرفته اند در برابر حیوانات موضع بگیرند و با سنگ اندازی و شکایت و …. علیه «خانه حیوانات لیزارلند» مشکل آفرینی کنند. اشخاصی که متاسفانه یکبار هم به اینجا نیامده اند و از نزدیک این حیوانات را ندیده اند و خارج از گود نشسته و مشکل آفرینی می کنند. در صورتی که به نظرم چشم ها را باید شست و جور دیگر باید دید. می توانیم نظراتمان را خیلی قشنگ بدون تخریب و توهین و شکایت در دادگاه مطرح کنیم. اگر یکدفعه این دوستان به این مجموعه بیایند و تلاش ها و ثمرات آن را ببینند که چگونه مسئولیت پذیری، خلاقیت و نوآوری به کودکان آموزش داده می شود قطعا نظرشان نسبت به این مجموعه تغییر خواهد کرد ولی متاسفانه به دعوتها نیز پاسخ نمی دهند.
تعامل دولتی ها با «خانه حیوانات لیزارلند» چگونه است؟
از مجموعه اداره کل میراث فرهنگی که این محیط را به «خانه حیوانات لیزارلند» اجاره داده است، سپاسگزارم اما مستقل هستیم و برای خدمت کردن و خدمتگزاری مجموعه کوچک خود را ساخته ایم و برای رشد آن تلاش می کنیم. اعتقاد داریم باید مسئولانه به جامعه خدمت کرد و حس وطن پرستی و میهن دوستی را به مردم آموزش داد چون میهن پرستی فقط حفظ خاک جغرافیایی نیست بلکه حفظ محیط زیست، میراث فرهنگی ارزشها و…. هم میهن دوستی بشمار می آید.
نام شما یادآور یکی از کتابفروشی های قدیمی و مهم یزد است؟ رابطه تان با کتاب چگونه است؟
بله. عموی بنده از قدیمی ترین کتاب فروشان یزد بود و خوشبختانه یکی از چیزهایی که همیشه دوست داشته ام، مطالعه و کتاب بوده است البته بیشتر کتابهایی با موضوع حیات وحش و محیط زیستی. برای همین هم انتقاداتی به سیستم آموزش و پرورش دارم. چون آموزشها در این سیستم خشک و بی روح است و کتابهای درسی مطالب چندنی پیرامون حفظ محیط زیست و آشنایی کودکان و نوجوانان با حیات وحش ندارند.
دخل و خرج «خانه حیوانات لیزارلند» به هم می خورد؟دخل و خرج «خانه حیوانات لیزارلند» به هم می خورد؟
روزی کارشناس اتاق اصناف در پی شکایتی مبنی بر گران فروشی بلیط به مجموعه آمد و وقتی فاکتورها و لیست هزینه ها را دید، در گزارشش نوشت “هزینه های «خانه حیوانات لیزارلند» بسیار بالاتر از درآمد است.” البته اگر دولت به توسعه گردشگری به شکل عملی روی بیآورد و توریست ها بصورت گسترده به یزد سفر کنند، می توانیم درآمدزایی مکفی داشته باشیم ولی در حال حاضر در بسیاری از مواقع دخلمان به خرجمان نمی خورد. اما ایستاده ایم و تلاش می کنیم و پول در می آوریم و علی رغم بی مهری های زیاد، خسته نمی شویم.
می خواهم درآمد داشته باشم تا بتوانم پروژه های بزرگتری انجام دهم. هدفم این است که با اشتغالزایی بیشتر بتوانم خدمتگزار جامعه باشم. اعتقاد دارم باید به توانایی های خود متکی باشیم و وابستگی به دولت را به حداقل برسانیم. شدیداً به مسئولیت خودم به عنوان یک مادر در مقابل تمامی فرزندان این سرزمین اعتقاد دارم و دوست دارم مادرانه و با مسئولیت پذیری زیاد برای رشد تمامی فرزندان ایران عزیزم تلاش کنم. قطعا زنان در این سرزمین نسبت به مردان با مشکلات بیشتری باید دست و پنجه نرم کنند اما قطعا راهی را که آغاز کرده ایم بدون وقفه و با تلاش و همدلی ادامه می دهیم.
