مدیر عامل شرکت آب منطقهای یزد با اشاره به انتقال تنها 6 درصد از آب حوزه آبخیز زاینده رود به استان:
- جواد محجوبی: حوزه زاینده رود سالانه یک میلیارد متر مکعب آب تولید می کند که از این میزان صرفا ۶۵ میلیون متر مکعب آن به یزد می آید. در سه سال اخیر برای مصارف شرب اصفهان و چهارمحال بختیاری و کشاورزی اصفهان و کشاورزی یزد ۹۰۰ میلیون متر مکعب آب توزیع شده که صرفاً میزان ۶ تا ۷ درصد این آب به یزد انتقال یافته است. آیا این ۶ درصد موجب تبعاتی از جمله خشکسالی در اصفهان شده است؟ خود عزیزان در اصفهان باید این مسئله را تبیین نمایند
- آب منابع محلی یزد اگر بخواهد مستقیم وارد حوزه شرب شود تنها یک چهارم نیاز استان را می تواند مستقیم تامین کند
- با برآورد انجام شده میزان خسارت وارده با احتساب تخریب یک مهمانسرا و دو ساختمانی که کامل از بین رفته است، مبلغ 150 میلیارد تومان به صورت حدودی خواهد بود که دقیقا از سمت حاکمیت مطالبه گری خواهد شد
ناهید عنصری/ مدیر عامل شرکت آب منطقهای استان یزد از تعمیر و بازسازی خطوط و ایستگاه های انتقال آب استان ظرف مدت شش روز خبر داد.
جواد محجوبی در نشست خبری با اصحاب رسانه درباره موضوع تعرض به خطوط انتقال آب شرب به استان یزد گفت: با توجه به تعرضی که به دو ایستگاه خط انتقال آب به استان یزد صورت گرفته بود و با توجه به تجربیاتی که از قبل داشتیم به این نتیجه رسیدیم که یک ایستگاه فعلاً از خط انتقال خارج شود. ایستگاه بعدی خسارت کمتری خورده بود و تخمین زده شد که ظرف مدت ده روز وارد مدار خواهد شد و با همت استاندار محترم و نمایندگان محترم مردم در استان و همکاران ما، امنیت نسبی در ایستگاه ها بر قرار شد و با پیگیری های مجدانه مسئولان استان، یگان وِیژه مستقر شد. از روز یکشنبه هفته گذشته عملیات پاکسازی آغاز شد و عملیات نسبت به برآورد انجام شده سریع تر انجام شد و جمعه گذشته تعمیرات به پایان رسید. به جز ایستگاه ها در سه نقطه نیز در مسیر خط انتقال آب، حوضچه ها نیز مورد تخریب جدی صورت گرفته بود به گونه ای که بین 50 تا 70 هزار متر مکعب آب به هدر رفت و در روز پنجشنبه مورخ 14 فروردین تعمیرات تمام شد. لذا باید آب به سمت ایستگاه شماره 4 هدایت می شد و بعد از آن آب به صورت ثقلی به مرز استان یزد و اصفهان انتقال می یافت از بهادران انتقال جریان آب به صورت تک پمپ به یزد آغاز شد.
به گزارش بشارت یزد، وی ادامه داد: ورزنه شروع نقطه درگیری ها بود و تقریباً 8 صبح شنبه آب به ایستگاه شماره 3 رسید و فعلا به صورت تک پمپ انتقال می یابد و پس از آن آب به ایستگاه آخر که ایستگاه پمپاژ است می رسد که همان ایستگاهی است که تعمیر شده است. این عملیات در یک بازه زمانی شش روزه انجام شده و ممکن است مشکلاتی باشد اما به زودی آب به مخازن شحنه یزد خواهد رسید. با برآورد انجام شده میزان خسارت وارده با احتساب تخریب یک مهمانسرا و دو ساختمانی که کامل از بین رفته است، مبلغ 150 میلیارد تومان به صورت حدودی خواهد بود که دقیقا از سمت حاکمیت مطالبه گری خواهد شد.
مدیرعامل شرکت آب منطقه ای یزد با تأکید بر اینکه این روزها در فضای مجازی هجمه های گسترده ای به ناحق در زمینه آب انتقالی به یزد صورت گرفته است، تصریح کرد: در سال 68 دولت و سازندگی، با امضای وزیر وقت نیرو مصوبه تخصیص 78 میلیون متر مکعب آب شرب و صنعت و کشاورزی به یزد تصویب و سال 74 عملیات اجرایی این خط آغاز شد. در سال 78 و در دولت آقای خاتمی این خط به بهره برداری رسید. لازم به ذکر است که درهیچ جای مصوبه سال68، مشروط به این نیست که تونل کوهرنگ سه ساخته شود و سد کوهرنگ سه را بسازند و بعد آب به یزد داده شود. فقط در پایان مصوبه بر مطالعه و اجرای تونل کوهرنگ سه و چشمه لنگان تاکید شده است. این دو موضوع از لحاظ بار معنایی متفاوت است. نکته دیگر اینکه با توجه به فضایی که از اسفند گذشته شکل گرفت تا منجر به این حادثه اخیر شد این بود که قرارداد انتقال آب به یزد سال 1400 تمام شده است که این موضوع نیز یا ناشی از بی سوادی است یا قصدی وجود دارد و انتظار می رود که همکاران در استان مجاور این مسئله را تبیین نمایند. به عبارتی در هر جای جهان که فعالیت عمرانی انجام شود، باید نیازهای آینده نگریسته شود. به عنوان مثال اگر در سال 1404 بخواهد یک خط انتقال آب به یزد ایجاد شود اصول مهندسی می گوید باید نیازهای افق لحاظ شود و منطقاً نمی توان افق صد ساله را در نظر گرفت، بلکه باید دید که نیازهای سی سال بعد به چه صورت است؟ و چند مخزن و پمپاژ نیاز دارد و سی سال بعد آن زمان، سال ۱۴۰۰ بوده که یک عددی را با توجه به نیاز این سال در نظر گرفتند و اقدام به ساخت تصفیه خانه و پمپاژ صورت گرفته است. این خط وارد حوزه تعمیر و نگه داری می شود و ممکن است تا ۴۰ سال آینده هم این خط قابلیت کارکرد داشته باشد و عمر مفید آن بستگی به توانایی نگهداری دارد. لذا اگر چنین استدلالی منطقی باشد که در سال 1400 این قرارداد تمام شده است پس باید تمام پروژه های عمرانی کشور که الان سی سال گذشته تعطیل شود و این استدلال بسیار ضعیفی است.
آب انتقالی به یزد صرفاً برای مصرف شرب استان بوده است
محجوبی با اشاره به اینکه نکته دیگری که به این مسئله دامن می زند این است که ۲۵ سال است یک قطره از این آب انتقالی وارد حوزه کشاورزی و گلخانه نشده، گفت: اولا به استناد ماده 21 قانون توزیع عادلانه آب مصوب سال 1361، تخصیص منحصراً به عهده وزارت نیرو است. این وزارت تخصیص استان یزد را برای مصارف شرب و بهداشت و صنعت لحاظ نموده است. میزان تخصیص آب به استان یزد نیز 98 میلیون متر مکعب بوده که از میزان 78 میلیون متر مکعب برای شرب و ۲۰ میلیون متر مکعب برای صنعت بوده است. از این میزان ۷۸ میلیون مترمکعب نیز تنها ۵۶ میلیون متر مکعب میزان متوسط سالانه برای شرب اختصاص یافته است. از بیست میلیون مترمکعبی که به صنعت اختصاص یافته و از آنجا که 40 میلیون متر مکعب آب نیز به استان انتقال نیافته و چون استان مشکل کیفی در حوزه آب دارد، 6 میلیون متر مکعب به صنعت اختصاص می یافته که از میزان 5/1 میلیون متر مکعب فقط از آب دریا بوده است. لذا اولا آبی که به صنایع اختصاص یافته قانونی بوده و ثانیا از آن میزان قانونی ۶ درصد میزان تخصیص بوده است. همچنین آب کیفی کارخانه ها برای شرب کارگران کارخانه بوده و مابقی باز تخصیص شده و البته بازتخصیص ها نیز به زیر ساخت نیاز دارد. یک سری از کارخانه ها چاه آب خریداری نموده یا تغییر کاربری داده و بیش از ۹۰ درصد کارخانه ها تغییر کاربری داده اند. لذا در استان اقدامات خوبی در زمینه تامین آب صنعت صورت گرفته است. بنابراین هیچ مسئولی نمی تواند طبق قانون مصوب سال 87 در دشت های ممنوعه بیش از 25 میلیون متر مکعب از آب زیر زمینی بدهد. همچنین بسیاری از صنایع در فلات مرکزی کم آبخواه هستند.
وی ادامه داد: در استان یزد با توجه به اینکه قانون نیز از اوایل دهه 80 مصوب شده بود که به هر صنعت یک چاه آب اختصای یابد اما امکان پذیر نبود. لذا در استان قریب 24 حلقه چاه ها به صورت پراکنده حفر شده و به صورت تانکری یا با خط انتقال آب به صنعت داده می شود. همچنین در یک سری مناطق چاه تجمیع حفر شده و از طریق خط انتقال آب به شهرک های صنعتی آبرسانی می شود. اما این آب از منابع آب زیر زمینی خود یزد است که به صنایع میبد، مهریز، تفت و یزد داده شده است. به این دلیل که سیاست این نبوده به هر کارخانه یک حلقه چاه داده شود زیرا در آن صورت قابل کنترل نیست. با توجه به اینکه میزان بارندگی استان یک سوم متوسط کشوری است، لذا یک کارخانه چاه کشاورزی خریداری کرده و چون از نظر قانون وزارت نیرو امکان تغییر کاربری چاه کشاورزی به صنعت وجود دارد و البته باید اراضی نیز به صنعتی تغییر کاربری دهند.
منابع آب محلی یزد پاسخگوی نیاز شرب استان نیست
مدیرعامل شرکت آب منطقه ای یزد با تأکید بر اینکه استان یزد با این جمعیت میزان مشخصی آب می خواهد و اگر برای یزد قرار است تخمین بزنند برای سایر استان ها هم تخمین بزنند، گفت: در واقع ۹ شهرستان استان یزد از میان ۱۲ شهرستان به آب انتقالی وابسته است از جمله اردکان و میبد و اشکذر و زارچ و بافق و یزد …. . آب محلی یزد اگر بخواهد مستقیم وارد حوزه شرب شود یک چهارم نیاز استان را می تواند مستقیما تامین کند. همچنین در این شهرستان ها چند نقطه وجود دارد که آب شرب دارند که جمع تمامی آنها سی میلیون متر مکعب می شود و می توان در این مناطق از منابع آب زیرزمینی استفاده کرد. لذا از منابع محلی که بیشترین کیفیت را دارد ۵۰ میلیون متر مکعب آب برداشت می شود و این میزان با آب انتقالی به استان ترکیب شده و قابل شرب می شود. لذا چه منطقی حکم می کند که از این آب برای کشاورزی استفاده شود؟ با توجه به اینکه حاکمیت استان حتی در تامین آب شرب استان مشکل دارد و از کسانی که نظر مخالف دارند دعوت می شود که بیایند و آب صنایع استان را اندازه بگیرند و بدانند که از این آب انتقالی در صنایع استفاده نمی شود. در واقع استان یزد بزرگترین خطوط انتقال پساب را دارد که در حوزه صنعت مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین حوزه زاینده رود سالانه یک میلیارد متر مکعب آب تولید می کند که از این میزان صرفا ۶۵ میلیون متر مکعب به یزد می آید و سه سال اخیر برای مصارف شرب اصفهان و چهارمحال بختیاری و کشاورزی اصفهان و کشاورزی یزد ۹۰۰ میلیون متر مکعب آب توزیع شده که صرفاً میزان ۶ تا ۷ درصد این آب به یزد انتقال یافته است. آیا این ۶ درصد موجب تبعاتی از جمله خشکی اصفهان شده است؟ و خود عزیزان در اصفهان باید این مسئله را تبیین نمایند. در واقع مردم ایران مسلمان و شیعه مذهب هستند و با وجدان قضاوت نمایند که زمانیکه کشاورزان اصفهان می خواهند یک کشت گندم یا جو در پاییز داشته باشند به ۵ بار منابع آب نیاز دارند تا کشت به بار بنشیند و هر مرتبه باید ۶۰ میلیون متر مکعب آب از پشت سد رها شود و از میزان یک یا دو مورد ممکن است از آب باران استفاده شود. لذا استان یزد در هر ماه تنها ۵ میلیون متر مکعب آب می گیرد و کل آب تخصیص یافته به یزد در سال معادل یک دوره آب کشاورزی اصفهان است. بنابراین باید تلاش شود که انچه که حق است تبیین و القا شود.
وی در پایان با تاکید بر اینکه مزیت استان یزد صنعتی و معدنی بودن آن است، گفت: این صنایع هستند که برای استان ارزش افزوده تأمین می کنند و نمی توان صنایع را تعطیل کرد اما باید به سمت صنایع کم آبخواه و کم آلاینده حرکت کرد.
