محمدعلی وزیری
به یاد و در بزرگداشت همشهری فرهمند و مفخر یزد روانشاد “دکتر اصغر دادبه” از آخرین های مردان بزرگ اقلیم فرهنگ وادب پارسی؛ مجلس با شکوهی با حضور وزین چهره های فرهنگی ادبی و سیاسی استان یزد برگزار شد.
از متن و محتوای سخنان سخنوران که در وصف سجایای اخلاقی و عمق بینش و دانش “استاد داد به” ایراد شد گذشته از اجرای هنرمندانه و عالمانه با صدای گرم استاد کرامت یزدانی به نیکی و گذرا یاد می کرده به نکته درخشان و امیدبخش حاشیه ای ولی خجسته و جلسه می پردازم.
حسرت و غمی جانکاه مرا می آزرد حال که دوران نوزایی خجسته ایران فرارسیده و روزگار گرایش درونی ایرانیان به ایران خواهی آن هم در سخت ترین و خطیرترین دوران معاصر این مرز پرگهر پدیدار شده است اندیشه ها به بازگشت به خویشتن خویش و هویت ملی گرایش پیدا کرده ایران سخت نیازمند روانشادان کوچیده به سرای هزار سالگان چون “دکتر اسلامی ندوشن ها” و “دکتر دادبه ها” است اما افسوس؛ جفایی که درگوشه نشینی و حذفشان در دوران حیاتشان به آنها شد اکنون در وقت نیاز و موقع میان داری آنها که رسید روزگار این جفا به ایران کرد و یکی یکی بزرگان اندیشه میدان حیات را بدرودمی گویند. ولی گویا به برکت این جلسه بخت یارم شد و قصه غصه به سرآمد زیرا شاهد به میوه دادن و کمال جوانه های فاخر؛ عالم و عاشق ایران بودم.
یاد بزرگان به نیکی کرده و نام باغبانان گلستان دانش و ادب دانشگاه یزد که بسی کوشیدند چون روانشادان دکتر صادقیان و دکتر غلامرضایی نیز جاوید بادا می گوییم که حاصل همه تلاشها یک بزرگان در سخنرانی سخنرانی ها پر و پیمان دانشمندانه بر آمده از دل و بینش سرشار از عشق میهن پدیدارشد.
سخنان اساتید جوان فرهمندی که انیس و مونس بزرگان بوده مستقیم از آن چشمه های فیاض نوشیده بودند چون منشوری که در برابر نور؛ قرار می گیرد به سان انوار های پراکنده آنان تجلی کردند.
لذا خوشبختانه می توانم مژده بدهم پیدایش اساتید جوانبخت پیر عقل نظیر دکتر قاسمی، دکتر جعفری دکتر صمدانی و…. دراین عرصه نوید فردای غنی برای هدایت و باروری دانش و ژرفای بخشیدن به بینش نسل نو برای عصر رنسانس ایرانی می دهند .
