محمدعلی وزیری/ چند شبانه روز است از بانوی خانه تا ته تغاری منزل سوزن گرامافونشان روی "مسافرت رفتن" گیر کرده و بنده هم به دو دلیل که اولا حال ندارم و دوما مال و البته دومی باعث تشدید اولی هم شده از خانه فراری هستم و به سوی مخفیگاه دوستم که برای مردان فراری تدارک دیده، پناه برده ام.
خوابیده بودم و نمی دانم چه شد که خواب دیدم در یک آژانس مسافرتی هستم. از مسئول تور آژانس که خانم محترمی بود، پرسیدم: تور شمال دارید؟ گفت: مگر روسی بلدی؟! گفتم نه اصلا، تور مشهد چی؟! گفت: عربی بلدی؟ گفتم: قم چی؟ گفت: مستقل است و ویزا می خواهد! گفتم: تور بنادر هرمزگان دارید؟ گفت: چینی بلدی؟! گفتم: چاه بهار چطور، تور دارید؟ گفت: هندی بلدی؟! … که دوستم با اضطراب و کاکتوس گویان سعی در بیدار کردنم داشت. دیدم شکم گرسنه هم اندازه شکم پُر، خواب را سنگین می کند. خدا را شکر زود بیدار شدم! اگر باید وام هم بگیرم می گیرم و تا فرصت هست یکبار دیگر دور ایران را با خانواده می گردیم. کسی چه می داند فردا چه می شود!؟
