تاکید متخصصان روانپزشکی بر آموزش اجتماعی برای مواجه با بیماران اعصاب و روان:
- سید مجتبی یاسینی اردکانی، استاد روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد: برای اینکه با انگ «بیمار روانی بودن» بتوانیم مقابله کنیم احتیاج به آموزش و تفهیم دیگران داریم که متوجه شوند بیماریهای روانی هم درست مثل بیماری جسمی احتیاج به درمان دارد و طبیعتاً مشکل ساز نیست و نیز مردم را تشویق کنیم در زمانی که دچار بیماری اعصاب میشوند هرچه زودتر به روانپزشک مراجعه کنند تا آثار زیانبار بیماری روانی را کمتر کند
- محبوبه کرمانیان، متخصص روانپزشکی در یزد: نیز با بیان اینکه ترساندن افراد از مراجعه به روانپزشک، نتایج فاجعه باری دارد. وقتی فردی بیماری روانپزشکی شدیدی دارد مثلاً افسردگی شدید، اضطراب شدید یا بیمارهای سختتری مثل دو قطبی و سایکوس، دیگر برای فرد انگیزه و توانی نیست که بتواند به خودش کمک کند و اینجاست که درمانگر با درمان دارویی یا روان درمانی یا هر دو به بیمار کمک می کند و موتور محرکش رو روشن می کند به سمت بهبود فرد
سعیده السادات درخش/ هر وقت از بیماری و شیوع آن حرف میزنیم، باید به مفهوم “انگ زنی”و یا برچسب زدن در کنار بیماری هم توجه داشته باشیم.
بر اساس پژوهشهای مختلف انگ و برچسب زدن همیشه بهعنوان مانعی در برابر بهبودی بیماری فرد و همچنین پذیرش درمان و مراجعه فرد برای درمان شناخته میشود.
استاد روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در مورد “انگ زدن” در مورد بیمارانی که روان آنها نیاز به درمان دارد، در گفتگو با یزدانه اظهارکرد: یکی از مباحثی که همیشه برای مردم مشکل ساز بوده مسئله انگ و برچسب است که ممکن است در مورد خیلی از بیماریهای جسمی یا بیماریهای روانی یا حتی نژاد جنسیت وجود داشته باشد و منظور از انگ در واقع یک سری ویژگیهای خاص است که در یک فرد یا گروه وجود دارد و این ویژگیها باعث میشود که فرد دچار پرت شدگی و یا در مورد او یک تبعیضی ایجاد شود و یا در مورد او قضاوتهای منفی وجود داشته باشد
“سید مجتبی یاسینی اردکانی” در ادامه افزود: به عنوان مثال یک زمانی بیماران جذامی یا بیمارانی که دچار بیماری سل بودند دچار انگ بودند و اینها نگران این بودند که بیماری شان را آشکار کنند، با پیشرفت علم طبیعتاً خیلی از این انگها از بین رفت و امروزه این بیماری وجود ندارد و اگر مواردی باشد، راه درمانی آن هست و دیگر “انگی” هم برای آن فرد بیمار نیست.
یاسینی بیان کرد: در مورد بیماری روانی متاسفانه هنوز این “انگ” وجود دارد به صورتی که افراد تمایلی برای بازگو کردن اینکه دچار بیماری روانی اند، نیستند و یا از مراجعه به روانپزشک یک مقدار خودداری میکنند، به خاطر اینکه احساس میکنند دیگران ببینند و این باعث میشود که قضاوت منفی شکل بگیرد.
عضو هیئت علمی اظهار کرد: “انگ” میتواند باعث کاهش اعتماد به نفس شود و یا ممکن است احساس منفی در فرد به وجود بیاورد و نیز گاهی اوقات امکان دارد که فرد درگیر بیماریهای دیگری اضافه بر بیماری خود شود و نهایتاً ممکنه باعث اختلال عملکرد شغلی و اجتماعی و یا حتی آسیب زدن به خودش شود.
این استاد روانپزشکی افزود: برای اینکه با این انگ بتوانیم مقابله کنیم احتیاج به آموزش و تفهیم دیگران داریم که متوجه شوند بیماریهای روانی هم درست مثل بیماری جسمی احتیاج به درمان دارد و طبیعتاً مشکل ساز نیست و نیز مردم را تشویق کنیم در زمانی که دچار بیماری اعصاب میشوند هرچه زودتر به روانپزشک مراجعه کنند تا آثار زیانبار بیماری روانی را کمتر کند.
وی در پایان به بیماران روانی توصیه کرد: اگر احیاناً مورد قضاوت قرار گرفتیم سعی کنیم با توضیحاتی در مورد بیماری روانی و خودمان دیگران را اگاه کنیم که این هم یک بیماری هست و احتیاج به درمان دارد در واقع کمک کنیم که ارام آرام این انگ در در جامعه کمتر شود.
ترساندن افراد از مراجعه به روانپزشک، نتایج فاجعه باری دارد
متخصص روانپزشکی در یزد نیز با بیان اینکه ترساندن افراد از مراجعه برای درمان روانپزشکی، نتایج فاجعه باری دارد گفت: بیماری روانپزشکی هم مثل سایر بیماریها در اثر اختلال در کارکرد بدن به وجود میآید.
محبوبه کرمانیان در گفتگو با یزدانه، افزود: همانطور که اگر پانکراس خوب کار نکند موجب بیماری دیابت میشود یا کارکرد بد سیستم ایمنی ممکن است منجر به بیماری خود ایمنی شود؛ اگر کارکرد مغز هم به هر علتی مختل شود بیماری روانپزشکی به وجود میآید
کرمانیان ادامه داد: همونطور که در بیماری دیابت رژیم غذایی و ورزش مفید است و جای درمان دارویی را نمیگیرد، در بیماریهای روانپزشکی شدید هم اقداماتی که خود بیماران میتوانند در راستای بهتر شدن حال خود انجام بدهد هست ولی در کنار آن درمان دارویی هم مورد نیاز است، وقتی فردی بیماری روانپزشکی شدیدی دارد مثلاً افسردگی شدید، اضطراب شدید یا بیمارهای سختتری مثل دو قطبی و سایکوس، دیگر برای فرد انگیزه و توانی نیست که بتواند به خودش کمک کند و اینجاست که درمانگر با درمان دارویی یا روان درمانی یا هر دو به بیمار کمک می کند و موتور محرکش رو روشن می کند به سمت بهبود فرد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی با اشاره به قضاوتهای نادرست و انگ زدن به بیماران روانی و ترساندن افراد از مراجعه برای درمان روانپزشکی که میتواند نتایج فاجعه باری داشته باشد، اظهار کرد: برای اصلاح دید جامعه به بیمارهای روانپزشکی و درمانش باید فرهنگ سازی، آگاهی بخشی و تلاش کرد.
