اسدالله شکرانه فرهنگ مردی برای همه فصول

در یکم مهر 1341 به دبستان هدایت واقع در برزن پشت باغ (خلف باغ) وارد شد و در خرداد 1347 خ به پایان برد. در یکم مهر 1347 وارد دبیرستان پهلوی (مرکز آموزش نیروی انسانی آموزش و پرورش ناحیه یک یزد کنونی) شد و سیکل یکم و دوم را در آن دبیرستان واقع در برزن مصلی به تاریخ خرداد 1353 خ با دیپلم  رشتۀ طبیعی پشت سر نهاد. آنگاه در مهر 1353 خ پای به دانشسرای راهنمایی تحصیلی شیراز نهاد. استادان شاخص او در شیراز، عبدالعلی دستغیب، منتقد ادبی برجسته و محمّد آل عصفور در درس عربی بود. در نیمۀ همان سال تحصیلی، راهی دانشسرای راهنمایی تحصیلی یزد که مدیریت آن بر عهدۀ آقای سید محمّد نوّاب رضوی و معاونت برعهدۀ آقای جلیل طیّبات بود، شد. استادان او عبارت بودند از: محمّد کیانی در زبان و ادبیّات فارسی؛ محمّدرضا طهماسبی در عربی؛ جلیل طیبات، سید رضا آیت اللهی و سید حبیب فاطمی در جغرافیا و تاریخ؛ حسن محمودی، محمود قدمی، رضا دانش در روانشناسی؛ محمّد صفار و  حاج اسدی  در زبان انگلیسی.

 شکرانه در خرداد 1355 از آموزش عالی با مدرک کاردانی علوم انسانی فراغت یافت و بی درنگ  به سربازی رفت و  به عنوان دبیر وظیفه و در کسوت سپاهی دانش مشغول به خدمت شد. وی در 21بهمن 1357  به استخدام رسمی  آموزش و پرورش استان فارس درآمد و به عنوان دبیر مدارس راهنمایی تحصیلی مشغول به کار شد. چند مدّت در شیراز بود تا آنکه در سال 1359به آموزش و پرورش یزد آمد و  به  تدریس درس های ادبیّات ، تاریخ، جغرافیا، عربی و غیره  در رشتۀ ادبیات و علوم انسانی در مدارس راهنمایی و نیز چند درس در دبیرستان دخترانۀ شرف و مرکز تربیت معلم دختران پرداخت . وی در مهر 1363 خ در دورۀ مدرّسی هنر (ادبیّات داستانی) دانشگاه تهران شرکت کرد و موفق به اخذ آن شد. استادان وی در این دوره عبارت بودند از: رضا سیّدحسینی، عبدالحیّ شمّاسی و دکتر جابر عناصری. او همچنین دورۀ تربیت مدرس معارف اسلامی  را در سال 1369 اخذ کرد.

شکرانه در 14خرداد 1360 با بانو طاهرۀ ایمانی ازدواج کرد که دو فرزند به نام های: نعیمه و نغمه که هردو دارای تحصیلات عالی (کارشناسی در پرستاری و ارشد زبان و ادبیّات فارسی) هستند، حاصل این ازدواج است.

وی در جوانی گرایش فراوانی به هنر والای نمایش پیدا کرد و در طول سالیان دراز از محضر هنرمندان و استادانی چون: محمود جوهری (بازیگر نقش رئیس علی دلواری)، محمّد ساربان، مهدی زرکش، آتش تقی پور، دکتر جابر عناصری و اسماعیل خلج بهره برده است که دستاورد آن نگارش نمایشنامۀ هلوع است؛ ولی پس از دیدن ناملایمات فراوان، مدّت زمان زیادی نوشتن را به کناری نهاد تا آنکه دوستی و همنشینی با استاد مهدی آذر یزدی باعث شد که با نگارش کتاب «از حوالی دیروز» دوباره به عرصۀ  نویسندگی باز گردد. با این حال هنوز بسیاری از طرح ها و نوشته های چاپ نشده و در دست انجام از دهۀ 1350 تاکنون دارد.

او همزمان با تدریس، این مسئولیت ها را نیز بر دوش داشت:

*دبیر شاغل در معاونت پروشی اداره کل آموزش و پرورش یزد تا آذرماه 1364.

*کارشناس ادبی امور تربیتی آموزش و پرورش استان یزد که مدیریّت، نگارش گفتارها و نشر نشریۀ میثاق دستاورد آن در سال 1363 تا 1365 است.

*تدریس ادبیّات داستانی در دوره های ضمن خدمت در مرکز تربیت معلم یزد.

*مدیر کانون فرهنگی فرهنگی معلمان یزد از 2/9/1364 تا 25/1/71 در سال 1369 تا اردیبهشت 1371 که مدیر کتابخانۀ پژوهشی فرهنگیان یزد هم جزو وظایف بود و کار تکمیل کتابخانه  دستاورد آن است.

شکرانه در سال 1365 به عنوان کارشناسی به مرکز آموزش ضمن خدمت فرهنگیان رفت. سپس در سال 1367 در رشتۀ زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی یزد پذیرفته شد  که در این دوره استادان وی عبارت بودند از: دکتر جلیل بهارستان، دکتر رمضانعلی بهداد، دکتر محمّدعلی صادقیان و دکتر محمّد غلامرضایی. وی در 15 شهریور 1369موفق به گرفتن کارشناسی زبان و ادبیّات فارسی شد.

او از 16 اردیبهشت 1371 به عنوان مأمور خدمت، سرپرست کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان یزد شد و در یکم مهر 1372 با انتقال به کانون در سمت مدیرآن مرکز ادامه داد و تا 28 خرداد  1384 این مسئولیت را داشت. دستاورد پربار این دوره از مدیریت او راه اندازی 17 مرکز کانون در سراسر استان یزد است که صدها کودک و نوجوان هنرمند و اندیشمند در آن پرورش یافتند. وی در سال 1373 در کلاس های کارشناسی ارشد مدیریّت دولتی یزد نشست، ولی بنا به دلایلی موفق به پایان آن نشد.

مدیر مرکز آفرینش های ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

او همزمان مدیر مرکز آفرینش های ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران از 26/6 /1374 تا 24/1/1376 بود و بنیان «طرح سیمرغ قصّه های مردم ایران» بر پایۀ گویش های گوناگون ایران دستاورد این سال هاست. این مجموعه که 84 جلد و برپایۀ 84 گونۀ گویش های ایران فراهم شده با مدیریّت وی و اجرای هر گویش از سوی گویشوران بومی همراه بوده است. در سال 1393 دورۀ 17 جلدی آن از سوی کانون چاپ شد و با تغییر مدیریّت کانون، این طرح دیگر ادامه نیافت؛ البته یادداشت ها و متن صوتی گویش ها نزد آقای شکرانه باقی است.

چنانکه آمده است: «مجموعۀ ۱۷ جلدی «سیمرغ قصّه‌های مردم ایران» تلاشی بود برای گردآوری قصّه‌های بومی و محلّی ایران با همکاری مردمان ساده و نیک‌اندیش روستایی و شهری و مربیان کانون در استان‌ها که قصّه‌ها را به گویش محلی بازنویسی کردند و در سال ۱۳۹۴ از سوی کانون منتشر شد.»

شکرانه 19/10/ 1379 مدیر نمونۀ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران شد.  

وی پس از  28 خرداد 1384 که از کانون پرورش فکری بازنشسته شد، مسئولیت های زیر را بر دوش داشت:

*مشاور فرهنگی سازمان اسناد ملی استان یزد در دورۀ مدیریت آقای غلامرضا محمّدی از27/4/1384 تا 22/2/1385. انجام ده ها گفت و گو با پیشکسوتان فرهنگ و هنر و تاریخ یزد در زمینۀ تاریخ شفاهی مانند: محمود حرّازی، اصغر حسینی، حسین حیدر زاده، محمدرضا روحبخش، محمدرضا مشکیان، روح الله مفیدی، سید محمّد نوّاب رضوی، بهرام دهمری، استاد اثنی عشری و غیره و نیز سردبیری نشریۀ دُرج ، دستاورد این سال هاست.

*مشاور فرهنگی ادارۀ کلّ فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد در زمان مدیریت آقای علی غیاثی ندوشن از تاریخ 20/7 /1384.

*مدیریّت دبیرخانۀ دائمی بنیاد استاد مهدی آذر یزدی از 7/2/1391 تاکنون با حکم مدیر کلّ فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد.

*عضو شورای شعر استان یزد به مدت دوسال از تاریخ 22/7 /1379.

*دبیر علمی جشنوارۀ ملی باز آفرینی متون کلاسیک ادب فارسی.

*دبیر علمی جشنوارۀ همایش ملّی بزرگداشت استاد مهدی آذر یزدی  از سوی  بنیاد نخبگان یزد در اردیبهشت 1394.

*مدیرعامل و عضو هیئت مدیرۀ مؤسّسۀ فرهنگی-هنری فرهنگسرای مهدی آذر یزدی (بنیان 14/07/1392) با همراهی دکتر زهرا دهقان دهنوی و حسین مسرّت به عنوان اعضای هیئت مدیره.

*مدیرعامل مؤسّسۀ فرهنگی اخوان دستمالچی و مدیر کتابخانۀ الغدیر آن در حدود سال های 1387 تا 1389 که همزمان، چندین نشست فرهنگی با حضور دکتر محمّدعلی اسلامی ندوشن، دکتر شیرین بیانی و دکتر اصغر دادبه برگزار شد و کتابخانه با منابع روز مجهز شد.

*حضور در نشست به مناسبت هفتۀ ملی ادبیّات کودک و نوجوان در اینستاگرام (26/4/1399)/ سخنرانی در شب یلدا (2/ 10/1399)

*حضور در نشست علمی بیست و سومین جشنواره قصّه گویی استان یزد (14 /5/ 1400) *سخنرانی در نشست‌های علمی تخصّصی بیست‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی قصّه‌گویی در یزد (۲۶ /10/ 1401)/ شیرازه (کتابخانۀ قرن): قصّه‌های خوب برای بچه‌های خوب (بی بی سی نیوز) گفت و گو با سام فرزانه (5/5/1401).

*برگزاری کارگاه های گوناگون خوانش، نقد و بررسی کتاب؛ رمان شناخت؛ اسطوره شناسی و معنا (برای نخستین بار در یزد)، کتابشناخت و معرّفی کتاب های ادبیّات داستانی جهان، کارگاه خوانش و بررسی داستان  در مکان انجمن ادبی یادداشت نو  از سال 1394  تاکنون در حدود 400ساعت.

*تلاش برای «ثبت ملی قصّه گویی ایرانی» و رونمایی از سند ملی قصه گویی ایرانی در23 خرداد 1402. 

در اینجا باید از دو کار ماندگار شکرانه یاد کرد، نخست: همان طرح «سیمرغ قصّه‌های مردم ایران» و دیگر پیگیری و ثبت «روز ادبیّات کودکان و نوجوانان» در تقویم رسمی کشور در روز 18 تیر  همزمان با درگذشت استاد مهدی آذر یزدی.

حضور در سینما به عنوان نویسنده و کارگردان

او ضمن  اشتغال در امور تربیتی استان یزد در حدود سال 1365-1363 موفق به نویسندگی، کارگردانی و ساخت دو فیلم با عنوان های: «همه آرزویم امّا» که در نخستین جشنوارۀ فیلم وحدت در تبریز موفق به اخذ رتبۀ نخست کارگردانی و بازیگری کودک شد و دیگری «دایره» با کمک تربیت معلم دختران یزد.

نخستین کار پژوهشی شکرانه در سال 1355 دربارۀ فروغ فرخزاد بود که به صورت ارائۀ مقاله و سخنرانی در نخستین گردهمایی شاعران نوپرداز ایران در دانشسرای راهنمایی تحصیلی یزد انجام شد. او دبیری این همایش را نیز برعهده داشت. او در زمان تحصیل در دانشسرای راهنمایی موفق به برگزاری چندین همایش دربارۀ ادبیات معاصر در نکوداشت فروغ فرخزاد، نیما یوشیج و منوچهر آتشی شد.

از شکرانه تاکنون گفتارها و گفت و گوهایی در نشریات ایران مانند: بچه های آذر، بشارت یزد، پرگار، پنجره، پیمان یزد، خاتم یزد، خبرنامۀ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران، درج، صبح جنوب بوشهر، میثاق، نیمروز و نیز کتاب های زیر چاپ شده است:

امید شعر، مهدی اخوان ثالث «م.امید»، (حسین مسرّت، 1396)/ کاریز فرهنگ، جشن‌نامۀ استاد حسین مسرّت، (فرزانۀ غلامرضایی و زهرا دهقان دهنوی، 1398) / مردی که ایران را از یاد نبرده است (محمّدجواد حق شناس، 1399)/ میراث نیاکان (یادنامۀ مهدی اخوان ثالث)، (حسین مسرّت، 1396)/ یار آیینه دار، مجموعۀ مقالات (1392).

کتابشناسی توصیفی آثار استاد شکرانه

کتابشناسی پدیدآور، بهترین راه دست یابی به آثار یک نویسنده است. به ویژه در کشورهای جهانسومی چون ایران است که به دلیل نابسامانی کتابخانه ها و مدیریّت های غیر کارشناسی، احساسی، نابخردانه و گاه به گاه آن، هیچ چیز سرجایش نیست. یکی انبار می کند، یکی وجین می کند، یکی خمیر می کند. یکی کارتن می کند، یکی دور می ریزد، یکی در بازار می فروشد و به جایش قند و چای برای کتابخانه می خرد ووو.

بسیاری از آثار نویسندگان را تنها می توان نزد خود نویسنده جست. هر کتابخانه ای برای خود شیوه ای دارد. از این رو می بینیم مثلاً کتابی که در سال 1365، دو هزا ر نسخه از آن چاپ شده، یک نسخه از آن در هیچ کتابخانۀ ایران یافت نمی شود.مگر می شود؟ برخی کتاب ها از خوش حادثه، یک نسخه از آن در فلان کتابخانه یکی از شهر ستان ها جاخوش کرده است. اینجاست که بایستگی تدوین این کتابشناسی ها بیش از پیش نیاز می شود.

از این روست که پژوهشگران از راه دسترسی بدین آثار می توانند به سبک، دیدگاه، کوشش ها و تلاش های نویسنده پی ببرند. این کتابشناسی هم با همین انگیزه گردآمده است.

آثار مکتوب در حوزۀ ادبیات داستانی

و کار پژوهشی که تاکنون چاپ نشده است

آذریاد، ویراستار: تهمینۀ حدّادی، تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ‏‫(سیمرغ قصه‌های مردم ایران)، ۱۳۹۲، خشتی، ‫۷۲ ص + یک لوح فشرده.

عنوان دیگر: آذریاد: قاف روایت سیمرغ قصه‌های مردم ایران.

عنوان قراردادی: قصّه‌های خوب برای بچه‌های خوب. برگزیده.

موضوع کتاب ‏‫اقتباس از ق‍صّ‍ه‌ه‍ای‌ خ‍وب‌ ب‍رای‌ ب‍چ‍ه‌ه‍ای‌ خ‍وب‌ اثر م‍ه‍دی‌ آذریزدی‌ (‏‫۱۳۰۱ – ‏۱۳۸۸) که در ردیف داستان‌های کوتاه فارسی بازنویسی شده از افسانه‌ها و قصّه‌های ایرانی به روایت معاصر برای گروه سنی «و» است.

یادآوری: این کتاب از سوی جشنوارۀ کتاب‌های آموزشی و تربیتی رشد وزارت آموزش و پرورش در دی 1393 در بخش زبان و ادبیّات فارسی تقدیر شد و لوح و جایزه دریافت کرد.

«در مجموعۀ حاضر ده قصّه از مجموعۀ “قصّه های خوب برای بچّه های خوب”، به منظور قصّه گویی برگزیده شده اند تا گستره ای از نگاه و اندیشۀ “مهدی آذریزدی” را در زمینۀ انتخاب قصّه ها از متون کهن بازتاب دهد. هم چنین، ساختار روایی قصّه ها از روایت نوشتاری به روایت گفتاری تغییر پیدا کرده اند؛ چراکه در قصّه گویی پس از انتخاب متن، تبدیل آن از نوشتار به گفتار از اصول بدیهی و قابل توجّه است. به این منظور، فصلی با عنوان سیر قصّه از نوشتار تا گفتار نیز در این کتاب آمده است. بازنویسی های مهدی آذریزدی در حوزۀ ادبیّات کودک و نوجوان، از بهترین و موفّق ترین بازنویسی های منطبق بر زبان فارسی معیار است.» (تارنمای کتاب جم)

*آذر یاد [کتاب گویا] ؛ گویندگان مختار زارعی …[ و دیگران].

[تهران]: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان‏‫، [‏‫‏۱۳۹۲]. ‏‫‏۱ لوح‌فشرده (′۴:°۱)؛ ‏‫‏۱۲ س‌م.

*يادداشت 1: مختار زارعی، گویش بندرعباس؛ نادیا حمزه کرمی، کردی، سنندج ؛ قمر غلامیان، گویش بندر دیلم؛ شاهدخت موسی‌زاده، کردی کرمانشاه ؛ شیدا نصرتی، کردی، آذربایجان غربی؛ دلارام مفاخری، کردی، سنندج ؛ شیرین امیری، کرمانشاهی، شهرزاد قهرمانی، کرمانشاهی؛ سوسن حیاتی، گویش بندر دیلم.

*يادداشت 2: گویش بندرعباس، ترک ۲ و ۱؛ کردی، سنندج، ترک ۶و ۵ ؛ گویش بندر دیلم، ترک ۱۰ و ۹؛ کردی کرمانشاه، ترک ۱۴ و ۱۳؛ کردی، آذربایجان غربی، ترک ۳ و ۴؛ کردی، سنندج، ترک ۸ و ۷ ؛ کرمانشاهی، ترک ۱۲ و ۱۱؛ کرمانشاهی، ترک ۱۶ و ۱۵؛ گویش بندر دیلم، ترک ۱۸ و ۱۸.

*از ح‍وال‍ی‌ دی‍روز، ی‍ادم‍ان‍ی‌ از م‍ه‍دی‌ آذری‍زدی‌، پ‍ی‍ر ن‍ی‍ک‌ان‍دی‍ش‌ ادب‍ی‍ات‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌، ت‍ه‍ران‌: ک‍ان‍ون‌ پ‍رورش‌ ف‍ک‍ری‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌، ۱۳۸۰، رقعی،  ۱۱۵ ص‌.م‍ص‍وّر، ن‍م‍ون‍ه‌، ع‍ک‍س.‌

موضوع: س‍رگ‍ذش‍ت‌‍ن‍ام‍ۀ مهدی ‌آذر ‍زدی‌ با چند دیباچه ، ده روایت، شش دریچه و بخش های دیگر.

*برگزیده مقالات قصّه گویی، زیرنظر: قاسم کریمی، به کوشش: سودابۀ امینی، تهران: معاونت فرهنگی ک‍ان‍ون‌ پ‍رورش‌ ف‍ک‍ری‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌، بی تا [1385]، رقعی، 204ص، جدول.

(دبیر مجموعه و تدوین کننده ، عضو هیئت داوران و با مقدمه اسدالله شکرانه)  

*برگزیدۀ گفتارهای دهمین جشنوارۀ قصّه گویی فرهنگی ک‍ان‍ون‌ پ‍رورش‌ ف‍ک‍ری‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌ ایران در سال 1385. همراه با چکیده ای از دیگر گفتارها.

*بوی سخاوت، آشنایی با مهدی آذر یزدی پیر نیک اندیش ادبیات کودکان و نوجوانان ، یزد: ک‍ان‍ون‌ پ‍رورش‌ ف‍ک‍ری‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌ استان یزد، 1379، رحلی، 35ص.

در این جزوه بخش هایی با عنوان: آذر یزدی از زبان خودش، از زبان دیگران، زبان تمثیل و اصطلاحات در آثار مهدی آذر یزدی و برگزیده ای از داستان های او آمده است.

*پژوهشی در اعصار تاریخی یزد، نویسندگان: مهدی عرب، علی اصغر آیتی زاده، اسدالله شکرانه،  یزد: شورای تحقیقات ادارۀ کلّ آموزش و پرورش  استان یزد، 1369، رحلی، 49ص، مصوّر، سند.

دفتر اول: عصر حجر یزد.

این کتاب که قرار بود به ترتیب زمانی چاپ شود، ولی مانند بسیاری کارهای دیگر نیمه تمام رها شد و دیگر چاپ نشد. کتاب دارای نه فصل شامل، آثاری از زمین شناسی، پوشش گیاهی، تمدّن ماقبل تاریخ، غارها، تمدّن های کویر، مردم فلات ایران، موقعیّت جغرافیایی و زمین شناسی اِرنان و غیره  همراه با اسناد و مدارک است.

تحلیل رویکردها در کتاب روزها (دست نویس)

نویسنده به تحلیل رویا، شناخت، زنان، عشق و دیگر جنبه ها در دورۀ چهارجلدی کتاب روزها اثر دکتر محمّدعلی اسلامی ندوشن می پردازد و سپس به تحقق این رویا و خواسته های دوران کودکی در دوران بزرگسالی دکتر اسلامی ندوشن اشاره دارد.

*درآمدی بر بازنویسی و بازآفرینی : قاف روایت، ویراستار: علی خاکبازان، تهران:کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان (‏‫سیمرغ قصّه‌های مردم ایران)‏‫، ۱۳۹۲، وزیری،  ‫۱۳۹ص.

کتاب در هفت فصل با عنوان های: همیشه خواب درخت ها را می دید؛ آفرینش؛ فصل آفرینش و مانایی و غیره نوشته شده است.و موضوع آن چگونگی اقتباس‌، بازنویسی، روش شناسی در ادبیّات فارسی برای کودکان و نوجوانان و گروه سنی «و» است و در آن ويژگی‌های بازآفرينی و بازنويسی، تفاوت‌های آن و نقش عناصر داستانی در اين گونۀ ادبی بررسی شده  است.

*د̓رج: ماهنامۀ سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، مدیریت یزد، ۱۳۸۴ –

مدیرمسئول: غلامرضا محمدی، سردبیر: اسدالله  شکرانه.

موضوع آن نگرش به اسناد ملی ایران. شمارۀ نخست آن در زمستان 1384 خ چاپ شده است.

*ده جستار در فرهنگ عامیانۀ یزد (دست نویس)

این کتاب که در ده گفتار است به ریشه شناسی مفاهیم اساطیری در گویش یزدی می پردازد.

*زیباشناسی مفاهیم در گویش یزدی (در دست تدوین) این دانشنامه که به گونۀ الفبایی سامان یافته است، ذیل هر واژه به بار معنایی، اشتقاق واژگان، باورها و مفهوم آن در گویش یزدی پرداخته می شود.

*صدری جان (آمادۀ چاپ)

این رمان تاریخی که به زندگی و آثار خاندان صدر العلماء و صدری ها  در یزد می پردازد. اجازۀ چاپ نگرفت.

*لیلی در بن‌بست چهارم، ویراستار: مریم نوروزی، ‏‫تهران‏‫: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان (کتاب‌های خودمان)‏،1402 (چاپ نخست، ۱۳۹۱)،  خشتی، ‏‫۱۳۱ ص.

این داستان  تاریخی در اصل سه جلد بوده است که دفتر نخست آن که دربارۀ تاریخ ایران پیش  و پس از بهمن 1357خ بوده مجوّز چاپ گرفت ولی دو جلد دیگر آن مجوّز نگرفت و برای گروه سنی اولیاء و مربّیان نوشته شده است.

«کتاب حاضر… سرگذشتی زندگی زنی به نام لیلی و پسرش یوسف است. لیلی از روستایی دیگر به روستای سالم دره می‌آید. شوهرش مصطفی فوت کرده و او باردار است. پدر لیلی، یوسف  یکی از مبارزین شجاع در برابر ارباب و ظلم‌های ارباب بوده و کشته شده است. لیلی برای زنده حفظ کردن نام پدرش اسم بچۀ خود را یوسف می‌گذارد. یوسف در جوانی همراه لیلی به اعمال ضد رژیم شاه دست زده و تحت تعقیب ژاندارم‌ها قرار می‌گیرند. رشیدی با دستور سرهنگ احمدی رسیدگی به پرونده دستگیری یوسف و لیلی [مأمور می شود]  و برای دستگیری آن‌ها به جستجوی سرنخ‌ها و ردپاها برمی‌آید که مردم دیگری را درگیر سرگذشت کرده و اتفاقات تازه‌ای رخ می‌دهد.» (معرفی و برسی کتاب های شکرانه)

*مسافر به روایت کاتب (دست نویس) این نمایش در حقیقت، ادامۀ نمایش «هشتمین سفر سندباد» نوشتۀ استاد بهرام بیضایی نمایشنامه نویس نامی ایران و در حقیقت ادای دینی به اوست.

*مقالات برگزیدۀ قصّه گویی، زیرنظر: قاسم کریمی، به کوشش: سودابۀ امینی، تهران: معاونت فرهنگی ک‍ان‍ون‌ پ‍رورش‌ ف‍ک‍ری‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌، بی تا [1384]، رقعی، 204ص. (دبیرمجموعه و تدوین کننده، عضو هیئت داوران و با مقدّمه اسدالله شکرانه) 

*برگزیده گفتارهای نهمین جشنوارۀ قصّه گویی فرهنگی ک‍ان‍ون‌ پ‍رورش‌ ف‍ک‍ری‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌ ایران در سال 1384.

*نِشک‌ خوروسی و قصّه‌های دیگر؛  بازآفرینی قصّه‌هایی از مهدی آذریزدی به گویش یزدی، تصویر سازی: مرضیۀ حسن زادۀ اوّل، اردکان: آرتا کاوا‏‫، ۱۳۹۳. وزیری، ‏‫۱۶۸ص، مصوّر.‏‫

عنوان دیگر: بازآفرینی قصه‌هایی از مهدی آذریزدی به گویش یزدی.

کتاب در دو بخش سامان یافته است: بخش یکم : «گفتار» که در آن به «یزد و گویش یزدی»؛ «چرایی روایت قصّه ها به گویش یزدی» و« چرایی بازآفرینی قصّه ها به گویش یزدی» اشاره دارد. بخش دوم ، ده قصۀ برگزیده از دورۀ کتاب «قصّه های تازه از کتاب های کهن» و «قصّه‌های خوب برای بچه‌های خوب» اثر مهدی آذر یزدی با برگردان به گویش یزدی است.

خوانش بخشی از کتاب با لهجه زیبای یزدی توسّط آقای هادی ملانوری در پویش خوانش کتاب با لهجه از سوی مؤسّسۀ فرهنگی هنری سروش مهر دانایی در یزد انجام گرفته است. نیز معرّفی این کتاب توسّط آقای سالاری در  کتابخانۀ شرف الدین علی یزدی برگزار شده است.

*نقش خانواده در گرایش فرزندان به مطالعه و کتابخوانی  – کار پژوهشی در  29 / 5 / 1370.

*هفت باغ  (دست نویس) داستان این کتاب هفت جلدی در هفت باغ در هفت برزن کهن یزد می گذرد و در آن به آیین ها ، رسوم و گویش یزدی پرداخته شده است. دفتر نخست آن آماده چاپ بود و قرار بود از سوی نشر سروش چاپ شود که به دلیل تغییر مدیریّت انتشارات، هرگز چاپ نشد.

*هلوع (نمایش نامه)،  تهران: حوزۀ هنری سازمان تبلیغات اسلامی، بی تا، رقعی، 60ص// باردوم در کتاب سوره،  تهران: حوزۀ هنری سازمان تبلیغات اسلامی، 1366، دفتر هفتم ، ص71- 108.

این نمایش نامه که هشت بازیگر دارد، نخستین بار از سوی بازیگران قزوینی در شهر قزوین اجرا شد و بار دیگر در شهر یزد با بازی بازیگران نامی نمایش در یزد اجرا شد.

*یار آینه‌دار: مجموعۀ مقالات،  گردآوری: اسدالله شکرانه، [برای] دبیرخانۀ دائمی بنیاد آذریزدی، یزد: اندیشمندان یزد‏‫،  ۱۳۹۲، وزیری، ‏‫۲۴۰ ص.

موضوع کتاب مجموعۀ گفتارهایی در بارۀ زندگی و آثار م‍ه‍دی آذر یزدی‌، نگارش یاران و  دوستان آذر  و دیگر نویسندگان است .

کتابنامه

«بازنويسی، موضوع دو کتاب تازه از اسدالله شکرانه»، خبرگزاری آریا (6/9/1392)

پایگاه اطلاع رسانی کتابخانه های ایران

پایگاه خبری کودک و نوجوان ک‍ان‍ون‌ پ‍رورش‌ ف‍ک‍ری‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌.

پایگاه خبری یزد فردا.

http://www.yazdfarda.com/

«پنج جایزه، سهم کانون از جشنوارۀ کتاب های آموزشی و تربیتی رشد»، باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران (ایسکا نیوز)

پیغمبری، حسین:

«روز شمار زندگی و آثار استاد اسدالله شکرانه» دست نویس (25/1/1403).

تارنمای کتاب جمhttps://ketabejam.com

تارنمای کتابخانۀ ملی ایران

جویشگر علمی فارسی علم نت

«رونمایی از سند ملی قصّه گویی ایرانی» ،خبرگزاری صداو سیما (23/3/1402).

سامانۀ یکپارچۀ مدیریت کتابخانه های عمومی

شکرانه، اسدالله:

«زندگی نامه» ، دست نوشتۀ موجود در مؤسّسۀ فرهنگی – پژوهشی ریحانة الرّسول، ش 692 (5/5/1382) .

:«ماندگاری در تاریخ ناگزیر به استفاده از ابزار قصه است»،خبرگزاری مهر (23/3/1402).

کاظمینی، میرزا محمّد:

دانشنامۀ مشاهیر یزد ، یزد: بنیاد فرهنگی پژوهشی – ریحانة الرّسول، ویرایش دوم، 1382، ج2.

گفت و گو با اسدالله شکرانه (27و21/1/1403)

«مسوول دبيرخانۀ بنياد آذر يزدي منصوب شد»

«معرّفی و بررسی کتاب های اسدالله شکرانه»

(1) او را از  خردی در خانه «جلال» صدا می زنند. دوستان هم او را آقا جلال می گویند.

(2) مادرش می گوید که تاریخ تولدش در بهمن 1334 است. در تارنمای جستجوی کتاب کتابخانۀ ملی ایران به نادرست تاریخ تولد ایشان 1325 آمده است.