«محمدعلی وزیری»
چندی پیش در خبرها آمد که استاندار یزد در مراسم آغاز ساخت آزادراه استان خطاب به وزیر راه و شهرسازی با گلایه گفته است: «بودجه عمومی یزد یک دهم درآمدزایی این استان برای کشور است!»
به تابلوی اماکن عمومی از آب انبار حمام مدرسه و بیمارستان نگاه کنید قبل و بعد انقلاب هم فرق نمی کند) همه مزیّن به نام افراد خیرمند و نیکوکار است ولی یزد از همین جا ضربه خورده و به جای تشویق، تنبیه شده است.
یاد مثل کفرآمیز و غلط هلندی ها افتادم. هلندی ها می گویند: «خدا برای این همه داشته ها منتی بر ما ندارد خود از دل سنگها و بادها و بیابانها برآوردیم… یزد مردمان عادی و صنعتگران و کار آفرین و بازرگانان و بازاریان خیر و مدیران مدبّر بسی داشته که در همگان روحیه همکاری و تعاون و ایثار و قناعت و داد و دهش و کار و تلاش دوچندان وجود داشته و دارد که با تدبیر و اندیشه مدیران همکاری مردم و دست گشاده خیرمندان و نیک اندیش یزدی مشکلاتش حل شده است .
شوربختانه همین خصلتها باعث پدیدار شدن این تصور در دیگران شد که یزد از استانهای برخودار و مرفه با بودجه عمومی است. به یاد دارم وقتی در همایشهای کشوری که شرکت می کردم مدیران دیگر استانها گاه به طنز و گاه به جد و باخشم و حسادت می گفتند: «شما که دارا هستید و درب شعبه خزانه دولت در یزد باز می شود پس از مشکلات و چالشهای یزد نگو! و بودجه هم نخواه! اگر یزد در فرهنگ و آموزش و پرورش برصدر است بخاطر سرانه بالای کلاس و مدرسه های بسیار خوبی است که برایتان مهیا نموده اند…» درحالیکه نمی دانستند یا نمی خواستند بدانند این سرانه بالای یزد از کوشش و دهش مجمع خیرین مدرسه ساز و آن موفقیت ها ریشه در تلاش معلمان و اولیای دانش آموزان یزدی دارد. در جلسات مکرر کشوری به مسئولان عرض می کردم «باور می کنید قصاب و نانوا ساده که ورّاثشان هم از طبقه دارایان نبودند هرکدام مدرسه ای در ناحیه یک آموزش و پرورش ساخته باشند؟»
منظورم خیرین (دبیرستان خلیلی مهدی زاده و فلاح) است
البته خیران کریم دوراندیش و نیکخواه متمولی بوده و هستند که چندین مدرسه و درمانگاه و بیمارستان و شیرخوارگاه و…ساخته اند که حتی بعضاً در خارج از ایران یا استان زندگی می کنند.
به خاطر دارم سالها پیش در یکی از جلسات شورای اداری استان به ریاست مهندس کلانتری، استاندار دوران اصلاحات و مهندس اولیا مدیرکل وقت سازمان مدیریت؛ گزارش تکان دهنده ای از سهم یزد در تخصیص بودجه کشوری ارائه شد تا عزمها برای زدودن این نگاه جزم شود. جناب فلاح میبدی (حسینعلی) فرماندار وقت یزد بسی کوشید تا جا بیندازد شهرستان یزد از لحاظ تخصیص بودجه در رده محرومترین هاست .
با این مقدمه طولانی بر این باورم یزد و یزدی به جای گرفتن پاداش تلاش مضاعف و صرفه جویی خیرخواهانه و اتکا به ثروت و نیروی انسانی خود؛ تنبیه شد. یزد تاوان کم کاری وبی تدبیری استانهایی دادکه مدیران ومردمانش جندان نکوشیدند بلکه لباس محرومیت پوشیدند وعلم دادخواهی بردوش کشیدند.
این روزها که با قطع برق روبرو شدیم شاهد عزم و همت استان برای بی نیازی و ایجاد تراز انرژی خصوصا برق با کمک راه اندازی پنلها و نیروگاه خورشیدی بودیم. صاحبان صنایع و معادن بسی همت و هزینه کردند و علاوه بر هزینه اولیه برق؛ بارها برای خودکفایی انرژی کارخانه شأن؛ مخارج سنگین و اقدام وافر نمودند ولی افسوس قصه تکراری که یزد باید بار کم کاری دیگر استانها حتی دولت را در زمینه تامین برق بردوش یکشد .
روحیه تلاش، ایثار و قناعت یزدی ها شاهدی شد بر این ضرب المثل که: «از قضا سکنجبین، صفرا فزود…»
