با بدبختی به دنبال خوشبختی نباشیم

عباس گلرسان/ جایی خواندم که نوشته بود بخار روی چای می گوید: فرصت کم است، زندگی را تا سرد نشده، باید سرکشید.
شخصی را می‌شناسم که بخاطر یک مشاجره کوچک، ارتباطی بزرگ را ازدست داد. فردی سالهاست که با نفرتی که از باجناق خود دارد ایام را می‌گذراند. دوستی دارم که دائم سن و سال خود را محاسبه می‌کند و همیشه از اینکه فرصتهای زندگی اش را از دست داده، گله می‌کند. همسایه ما همیشه از مشکلات می‌گوید و اصلا هم تلاشی نمی‌کند و شخصی را می‌شناسم که سالهاست خوشبختی‌اش را با پول عوض کرده است.
اول بیایید روی واژه خوشبختی متمرکز شویم و معنای آن را در لغتنامه‌ها جستجو کنیم. پس از یافتن معنای آن، به این نکته بیاندیشیم که : “آیا ما سالهاست خوشبختی را با راحتی اشتباه نگرفته ایم؟”
واقعا خوشبختی به معنای راحتی نیست. زندگی همواره پر از چالشها و احتمالا مشکلات تمام نشدنی است. باید با وجود همه این مسائل، شاد و خوشبخت زندگی کنیم که حقیقت واقعی این است.
«خوشبختی نداشتن مشکل نیست بلکه توانایی کنارآمدن با آنهاست». هر مشکل کوچک قدمی رو به جلوست و بدانیم که خوشبختی یک سفر است نه یک مقصد. باید صادقانه بگوییم که راهی به سوی خوشبختی وجود ندارد بلکه خوشبختی خود یک راه است. راهی که ازدرون شما آغاز می‌شود و به کمک تواناییها و قابلیتهای شما در جهان بیرون تجلی می‌یابد. برخی کارشناسان خوشبختی را “رضایت” معنی می‌کنند. یعنی اینکه “چه” داشته باشی یا “چقدر”، مهم نیست بلکه مهم اینست که از چیزی که دارا هستی، راضی باشی. یعنی میزان خوشبختی با میزان رضایت نسبت مستقیم دارد. خوشبختی هم لذت یافتن است و هم لذت دانستن. خوشبختی لذتی است که نصیب کسانی می‌شود که طرحی دقیق برای زندگی خود دارند و با هنرمندی آن طرح را پیاده می‌کنند. مطمئن باشید که خوشبختی اتفاقی به دست نمی‌آید و نمی‌توان آنرا آرزو کرد، بلکه باید خوشبختی را طراحی کرد و به راستی خوشبختی سراغ کسانی می‌رود که برای رسیدن به آن تلاش می‌کنند.
انیشتین می‌گوید: «اگر می‌خواهید خوشبخت باشید زندگی را به یک هدف گره بزنید نه به آدمها و اشیاء». برخی انسانها از خوشبختیهای ازدست رفته گله می‌کنند و دائم ازگذشته و شیرینیهای آن می‌گویند و خود را فردی شکست خورده و فراموش شده می‌دانند. درمورد این افراد دو نکته قابل ذکر است: یکی اینکه هنگامی‌‌ که دری ازخوشبختی بسته می‌شود، درهای دیگری باز می‌شود. ولی ما اغلب آنچنان به در بسته چشم دوخته ایم که درهای باز را نمی‌بینیم. نکته دوم اینکه بشر به خوشبختی خیلی زود عادت می‌کند و چون خیلی زود عادت می‌کند، خیلی زود هم فراموش می‌کند که خوشبخت است و فکر می‌کند خوشبختی را از دست داده است.
برای خوشبخت بودن از خدای بزرگ کمک بگیرید. خداوند انسانها را خوشبخت آفرید و تفکر و عمل انسانها دنیایشان را ساخت. لطفا دنیای زندگی خانوادگی خودتان را خوشبخت بسازید و از اکنون فرزندانتان را هم خوشبخت تربیت کنید. بگذارید فرزندانتان بدانند ثروت خوشبختی نیست و البته نمی‌خواهم بگویم علم هم تمام خوشبختی است. اصلا کاری به “علم بهتراست یا ثروت” نداریم زیرا می‌دانیم که علم هم به تنهایی خوشبختی نمی‌آورد. ولی به عنوان پدر و یا مادر به فرزندانمان چگونه خوشبخت شدن را بیاموزیم نه چگونه ثروتمند شدن را تا زمانی‌که آنها بزرگ شدند، قدر چیزها را بدانند نه قیمت آنها را.

در پایان: از لحظه لذت ببرید- مثبت فکرکنید- سالم غذابخورید- ورزش کنید- سخت کارکنید-زیاد بخندید و خوب بخوابید تا خوشبخت باشید.