عباس گلرسان/ از دوستی جمله ای را شنیدم که باعث شد درمورد “اشتباه” بیشتر فکر کنم. او گفت: «من از اشتباه بیش از موفقیت درس آموختم.»
اگر این جمله درست باشد، نتیجه میگیریم که اشتباه آنقدرها هم بد نیست. البته اشتباه به خودی خود خوب نیست ولی اگر اشتباه باعث شود که تجربه کسب کنیم و پس از آن مسیر درست را از نادرست تشخیص دهیم، چرا ما هم دست به کار نشویم؟
لطفا به چرخه یادگیری دقت کنید: «عمل- اشتباه- اصلاح- تمرین»
کارشناسان میگویند این چرخه انسان را قوی و توانمند میکند. این چرخه میگوید: من با علمی که فرا گرفته ام، دست به عمل میزنم. چون تازه کار هستم و کم تجربه، احتمالا اشتباه می کنم. بنابراین اشتباهم را پذیرفته و آن را اصلاح میکنم و سپس تمرین میکنم که دیگر این اشتباه را تکرار نکنم. حالا من یک گام جلوتر هستم و کارآمدتر شده ام. البته این پایان مسیرم نیست و نیاز است که به تلاشم ادامه دهم.
ما از اشتباهات تجربه کسب میکنیم تا اشتباهی را دوبار تکرار نکنیم. باید بدانیم که اگر یک اشتباه را برای بار دوم تکرار کنیم، آن دیگر یک اشتباه نیست بلکه یک انتخاب است. لطفا روی این نکته مهم بسیار فکرکنید: «چند بار در زندگیتان اشتباه کرده اید و چندبار انتخاب؟»
حال اگر اشتباه بیش از دوبار تکرار شود و اشتباه پشت اشتباه صورت پذیرد، این باعث میشود که اشتباه برای ما یک عادت شود و به راحتی بخشی از زندگی ما گردد.
در مقابل افرادی که بسیار بر خود سخت میگیرند و با اینکه میدانند درمورد یک مسئله اطلاعات و علم دارند، ورود نمیکنند، این افراد بسیاری از مواقع چون از اشتباه واهمه دارند تصمیم هم نمیگیرند. به این افراد بایدگفت که بین تصمیم درست و غلط، آنچه که هزینه بیشتری دارد “تصمیم نگرفتن” است. زیرا ممکن است یک تصمیم اشتباه ۱۰ برابر بیشتر از یک تصمیم درست به رشد و بلوغ درونی ما کمک کند. بايد یاد بگیریم با وجود تردیدها، باز هم تصمیم بگیریم.
بگذاريد به اين مسئله اينگونه هم نگاه كنيم: «موفقیت حاصل تصمیمگیری درست است و تصمیمگیری درست حاصل تجربه و تجربه اغلب حاصل تصمیمگیری نادرست است.»
به راستی کسی که هیچ کاری نمیکند، هیچ اشتباهی هم نمیکند و کسی که هیچ اشتباهی نمیکند، هیچ چیز هم یاد نمیگیرد.
اما نکته مهم: درست است كه تا اشتباه نکنی هرگز نخواهی آموخت، اما فراموش نکنید که بعضی از اشتباهات ممکن است عمر انسان را تباه کند. پس بدون داشتن علم و آگاهی درمورد یک موضوع، سراغ اشتباه نروید.
انسانهای بزرگ وقتی در مورد یک جمع یا گروه و یا حتی یک جامعه اشتباهی را انجام میدهند، با شجاعت اقرار میکنند و درصدد جبران آن بر میآیند. حال سوال اینجاست که:
-کدام مدیر را دیده اید که بگوید من اشتباه کرده ام و یا کدام همسر؟
-آیا شما مرد یا زنی هستید که به اشتباه خود اقرار کنید؟
-اگر فرزندتان اشتباه کرد چه میکنید؟ اصلا به او آموخته اید که اگر اشتباهی کرد چگونه به شما بگوید؟
سارتر میگوید: «اگر برای یک اشتباه هزار دلیل درست بیاورید، نتیجه کارشما میشود: هزار و یک اشتباه!»