محمدعلی وزیری
دیروز مدیر مسوول، اصحاب و اذناب روزنامه را در اتاق کنفرانس به مناسبت روز خبرنگار جمع کرده بود تا این مراسم را به شکل دموکراتیک و به دلخواه آنها برگزار کند. به روال همیشه «حاج حسن آقا» سردبیر نشریه نیابتا جلسه را با ذکر قرض و بدهی های نشریه و مشکل کاغذ و چاپ و قحطی آگهی آغاز کرد و سپس بر سر اصل موضوع رفت و گفت: « هدف از مذاکره امروز…» که بلافاصله ویراستار پرید وسط کلامش و گفت: « هیس! از مذاکره نگو و مثلا بگو دورهمی!» سردبیر با اخم گفت: «با هم فکر کنید و یک همه پرسی…» که دوباره ویراستار نگذاشت کلامش منعقد شود و گفت: «همه پرسی نه! بگو اصل 59قانون اساسی.» که دیگه اعصاب سردبیر جوش آورد و گفت: «خلاصه دوست دارید برویم مشهد یا…» که ویراستار دوباره فریاد زد: «نگو مشهد که خطرناکه حسن! بگو فلان شهر!» مدیر مسئول که کل جلسه سرش تو گوشی اش بود، گفت: این دیگه چه مسخره بازی است؟! مگر فرهنگستان زبان فارسی کاربرد کلمات مذاکره، همه پرسی و مشهد را ممنوع کرده است؟»
خانم ویراستار آب دهنش را قورت داد و گفت: «شاید! حتما یک اشکالی دارد که حتی رییس جمهور با آن قدرت و اختیار و شجاعتِ گفتاری در تبلیغات انتخابات و حتی در مصاحبه اخیر خود مصلحت ندید یا جرات نکرد این کلمات را حتی بر زبان بیاورد! پس سردبیر جان، تو هم مصلحت اندیشی کن و نگو! آخه خطرناکه حسن!»
