دفاع پدرانه از دختران سرزمینم

محمدعلی وزیری

استادم جناب حکمت نیای عزیز( که عمرش درازباد) پندی حکیمانه به معلمان جوان می‌داد و می‌گفت: اگر سرکلاس دانش آموزی چرت زد یا بازیگوشی کرد خط کش را محکم بالا ببر به کف دست خود بزن زیرا نتوانستی جذبش کنی!
مرحوم دکتر علومی که(روانش شاد باد) درباره فرزندان فراری از خانه می‌گفت: بیش و پیش از فرزند فراری؛ پدر و مادر او لایق شماتت و تنبیه هستند زیرا گرمای آغوش مهرشان و جذابیتشان سردتر از خیابان‌های یخ‌زده بی‌رحم و مروت بوده است. یا قادر به انتقال این حس به فرزندشان نبوده‌اند.
امروز بر زبان مدیران و مسئولان و در رسانه به اصطلاح ملی و زیرمجموعه رسانه‌ای آنها دختران فوتبالیست تیم ملی زیر شلاق سرزنش تهدید و توبیخ هستند.
در حالیکه قبل ازاین دربیدادگاه بی‌شرافت و عدالت یک مجری باسابقه تلخ و زشت گویی و بداندیشانه از دختران فوتبالیست سرزمینم به زشتی که برازنده خودگوینده بود یاد شد ، بر مسند قاضی نشسته آنها را در موقعیت جنگی؛خائن بی شرافت و مستوجب تنبیه دانسته بود.
اینکه عده‌ای در جلسات و خیابان‌ها حکم به اعدام، حبس یا مفسد فی الارض بودن مخالف بدهند مسبوق به سابقه است .
شوربختانه تاکنون دستگاه عدلیه توبیخ‌شان نکرده و نگفته که مگر شما قاضی هستید؟ لذا قبل از هر قضاوتی به دوراز آگاهی و حس آنها در آن جهنم روحی ورزشگاه و بمباران تبلیغاتی روانی آنها؛ شایسته است ابتدا خط کش تنبیه و شماتت را بالا برده برکف دست و لب آن مجری و مدیران صدا و سیما بزنید که پایگاه نفوذی اجنبی یا خودی‌های ناآگاه وبی سلیقه و ذکاوت شده‌اند.
این عده از روی سهو یا ماموریت ؛ بلندگو و ویترین حاکمیت را خائنانه یا جاهلانه در این برهه حساس جنگ از اعتبار و اعتماد عمومی انداخته و اذهان را به منابع مغرض خارج از کشور سپرده‌اند که جداگانه درباره آن خواهم نوشت.
لذا استدعای پدرانه دارم با دختران قهرمان سرزمینم مهربان باشید، جاذبه داشته باشید که وطن بلاها از دافعه‌های نابجا و نابخردانه کشیده است.