محمدعلی وزیری
داستان برادر حاتم طایی (امیر شهره به سخاوت کرامت وادب) که خواست با آلودن زمزم چون برادر نام آور و شهره شود یا هرستراتوس که معبد آرتمیس درشهر اِفِسوس به آتش کشید تا شهرت کسب کند و از آن روز اصطلاح «هرستراتیسم» به معنای «شهرتطلبی از راه ویرانگری» به کار برده شد، را می دانید.
با تأسف عرض کنم امروزه “هرستراتوس” سرسلسه و اسوه قومی در ایران شده که مشهور شدن از طریق فحاشی؛ بدنامی؛ آلوده کردن آبروی بزرگان و ملوث کردن زمزمها را بر «خوشنامی» از طریق آفرینش خوبی ها ترجیح می دهند یا قادر به خوب بودن نبوده توانایی آفرینش ندارند لذا به نیکان الهام بخش پرهوادار یا خدمتگزاران و نیکوکاران حسد می برند. به تعبیر دیگر چون نتوانستند با ساختن چیزی مشهور شوند، با ویران کردن آن به دنبال نام و نان هستند چنانکه “بودریار”، جامعهشناس فرانسوی می گوید در عصر رسانه «ویرانگری» گاهی خبرسازتر از «آفرینش» است
افسوس این دو افسانه؛ الگویی برای روشکار برخی از اشباح الرجال سیاسی وحتی بعضی روزنامه نگاران و اخیرا بخشی از اقلیت غاصب فرصتها و مناصب اکثریت شده تا با فحاشی؛ زشت گویی؛ ایراد اتهام و زدن تهمت به مردان و زنان سیاسی اقتصادی حتی فرهنگی خوشنام؛ خدوم و پرهوادار هستیم
تا از طریق اعتراضی که به کار آنها می شود و یا پاسخگویی انسانهای با وجاهت نام خود را برسرزبانها بیاندازد. شوربختیم که مراجع قضایی و نظارتی که وظیفه حفظ شخصیت و کرامت افراد بخصوص؛ صاحبنامان را دارند سکوت و بی عملی ازخود نشان داده تا ناخواسته مشوق خطاکاران زشتگو شده حتی بعضاً پاسخگویان هتاکان تذکر گرفته اند!
با تأسف رواج و عادی شدن دروغ تهمت وهتاکی وآلودن پاکی ها و زمزمها و آتش کشیدن معابد چنان زشتی خود را از دست داده که این اخلاق ناپسند به قول عبید زاکانی درحال مبدل به اخلاق الاشراف یا عادی شدن و سرایت به فرودستان نظیر اینفلوئنسرها بعضی شبه هنرمندان هم شده تا باجلب توجه کثیف در پلتفرمها، لایک و فالوئر بیشتری جذب کرده بیشتر بر سر زبان بمانند.
یادآوری می کنم قضات وحاکمان شهر افسوس حکم کردند اسم آن زشتکار را نبرند تا به آرزویش (شهرت) نرسد.
توصیه حقیر ابتدا به خود؛ کمدین و طنازان است که طنز با هدف آگاهی و بهسازی کجرویی ها با لودگی و هزل و بدهنی به منظور تخریب تفاوت دارد با بزرگان می توان شوخی کردم اما توهین هرگز؛ آزادی بیان حق مسلم ماست اما تخریب؛ توهین و تهمت هرگز!
همچنین خواهش می کنم که با بایکوت کردن خودنماهای زشتگو و زشتکار و زشت اندیش کمک کنید به آرزوی خود نرسند. حکیم توس خود فرمود:
بزرگش نخوانند اهل خرد
که نام بزرگان به زشتی برند
