دادستان کل کشور در یزد گفته است: “مایه ننگ جمهوری اسلامی است که بگویند در کشور، مهدکودکی برای سگها تأسیس شده است.”
جناب دادستان! با درود! به عرض می رساند خیلی مایه های ننگ بسیار بدتر از “مهد کودک سگها” داریم.
می دانید مبلغ این انحراف و کژتابی فرهنگی دستگاه های فرهنگی و تبلیغی بودند که میلیارد ها پول گرفته با بی بصیرتی در تشخیص درد، بر روی نگهداری از حیوان خانگی به عنوان گوشه ای از زندگی بخش مرفه در گوشه شهر تمرکز کرده به اسم مبارزه با آن این موضوع را به مجلس شورای اسلامی هم کشانده و به خورد اذهان ملت دادند. ضمنا نسل ما در کتابهای سوم دبستان به قلم شهید بهشتی و شهید باهنر (ر.ض) یاد گرفتیم مهربانی با حیوانات توصیه دین و سیره امامان (ع) بوده حتی در وقف نامه هایی در یزد بخشی از درآمد موقوفات صرف سرپرستی حیوانات ولگرد شده است.
اما همینکه حضرتعالی با استقبال و اسکورت وارد یزد شدید ولی در میدان امیرچقماق در کنار آرامگاه شهدای گمنام، دادگری عمومی نکرده تا هرکس از هرجا ظلمی دیده، بی دیوار و بی گزمه و بی لکنت زبان و بیان مطرح کند تا همانجا دادرسی کنید، اسباب شرمندگی است.
فقر گسترده؛ تبعیض؛ تحقیر؛ بی عدالتی، فروریختن کرامتهای انسانی و بنیانهای اخلاقی و رسمیت یافتن مافیا مایه ننگ است.
کاش همان بالای کاخ دادگستری، میوه فروشی مجاور کاخ بعنوان نمونه ای از همه میوه فروشی های شهر و صندوقهای مملو از میوه ها که زیر درخت نهاده و خود به دوبخش پلاسیده و فاسد شده تقسیم شده را رصد می کردید و محترمینی که چادر بر سر و کلاه بر رو کشیده در حال جدا کردن وخریدن!! هستند را رویت می فرمودید تا می دانستید شرمندگی دستخالی خانه رفتن تلخ تر از تلخی میوه پلاسیده است.
از حذف گوشت و لبنیات و حبوبات و از آرزوی حداقل زندگی معمولی در غنی ترین کشور جهان نگویم که بدننگی است.
کاش دوربینی بود حاشیه نشینان، کارتن خوابها و خیل معتادان را به چشمتان می آورد یا با امنیت با دوکلیک ساده آمار محرمانه آسیب دیدگان اجتماعی و اخلاقی و آمار طلاق و سقط جنین را ملاحظه می فرمودید.
کاش چند نسل از جوانان ناکامی که کودکی نکرده، پیر شده اند و ننگ حاکمان گشته اند را هم می دیدید.
چرا از پرپرشدن گلهای امید و گسترش سیاهی یاس در یک جامعه که عدالت از آن رخت بر بسته و قلیلی فوق ثروتمند رانتخور سهمیه دار مقتدر و توانا بر هر کار و کثیری فقیر ناکام و مایوس اسیر بی دادرس و بی امید رهایی در آن زندگی می کنند، چیزی نگفتید؟ اینها ننگ حکمرانی نیست؟
کاش مجوز نصب دوربین مخفی می دادید تا شرمندگی پدران را از گفتن پرتکرار “ندارم” همراه با خردشدن شخصیتشان و تحقیرشدن آنها را رصد می کردید یا از علما، تعداد جوانان حاضر در صفوف نماز جماعت را می پرسیدید.
آقای داد؛ ستان کل! محدود کردن ذهنهایی که باید بزرگ بین و بزرگ اندیش باشند به جزئیات، رها کردن امهات و پرداختن و هزینه کردن بر امور شخصیه مردم خیلی دردآور است و آغاز انحراف از حکمرانی بوده برازنده حاکمیت اسلامی نیست.
حیرانم از اینکه هنوز به شما آلارم بمب ساعتی در حال انفجار! گزارش نشده؛ بی خیال دنبال “مهد سگ ها” هستید.
این بیشتر مایه تأسف است.
