در دهه های پیشین برای انتخاب مدیران ارشد استان اعم از استاندار، فرماندار، بخشدار و… نگاه به سیستم مدیر پرور آموزش و پرورش بود. اما امروزه سرعت وضعیت انتصابات آموزش و پرورش استان بیانگر آن هست که با کمبود نیروی انسانی توانمند و متخصص روبرو هستیم. دلایل مختلفی برای این امر وجود دارد از جمله عدم کادرسازی، عدم وجود انگیزه برای نیروهای توانمند و….
نسبت به انتصابات آموزش و پرورش دیدگاه مختلفی وجود دارد که قصد داریم به تشریح این دیدگاه ها و گفتمان ها بپردازیم:
دیدگاه اول مربوط به افرادی می شود که عموما بدنه سنتی نظام تعلیم و تربیت استان را شکل می دهند. این افراد معتقدند که برای انتصاب یک فرد به عنوان مدیر باید وی سلسله مراتبی را طی کند. از نظر ما این دیدگاه در شرایطی کاربرد دارد که آموزش و پرورش برای هر تصدی دو یا بلکه بیشتر نیروی متخصص توانمند داشته باشد. از طرفی دیگر اگر بعد تجربی این دیدگاه را کنار بگذاریم و به بعد علمی بپردازیم متوجه خواهیم شد که عصر اطلاعات و تکنولوژی باعث شده است که خلا علمی افراد را پوشش بدهد.
دیدگاه دوم: در انتصابات سه سال اخیر شاهد این بودیم در بعضی تصدی ها آموزش و پرورش، افرادی را که با کمترین توانمندی و بدون کنشگری در حیطه تعلیم و تربیت بوده اند را سکان دار تصدی های مختلف مدیریتی کرده و آموزش و پرورش را مکانی برای رزومه ساختن و آزمون و خطا های خود قرار داده اند اما راهکار حل این بحران را چه می دانیم؟
مخاطب ما برای تربیت نیروی انسانی یا به اصطلاح دیگر جانشین پروری جوانان کارامد منشا اثر و متعهدی هستند که شاید هنوز تجربه یک روز کار مدیریتی را ندارند . سازمان آموزش و پرورش باید در کمترین زمان با ایجاد تشکیلاتی یا کمیته ای درون سازمانی به شناسایی و جذب و آموزش این جوانان بپردازد. در نتیجه تلفیق تجربه کوتاه مدت اثر گذار و آموزش می تواند سازمان ما را تبدیل به یک سازمان پویا، نوآور، خلاق و جوان تبدیل کند.
امیداوریم که در دولت «وفاق» جوانان شایسته و همسو با گفتمان دولت زمینه ساز تغیر و تحول نظام تعلیم و تربیت استان باشند.
