✍️ محمدعلی وزیری (کاکتوس)
در جریان سفر دکتر محمدرضا عارف، معاون اول رئیسجمهور به استان یزد، یکی از لحظات دلنشین و تأثیرگذار، یادکرد صمیمانه او از معلم دوران تحصیلش، نصرتاللهخان وزیری بود.
عارف هنگامی که از نقش و تأثیر معلم در زندگی سخن میگفت، با احساس قدرشناسی و احترام از آموزگار خود نام برد؛ لحظهای که شادی، خرسندی، ادب و مهر در چهره این مدیر ارشد کشور و چهره برجسته علمی نمایان بود.
این یادکرد ارزشمند، جلوهای زیبا از فضیلت قدرشناسی و نشانهای از ماندگاری جایگاه معلم در ذهن و جان شاگردان، حتی پس از گذشت سالیان دراز است.
جهت آگاهی خوانندگان یادآور میشوم که نصرتاللهخان وزیری، فرزند اسداللهخان وزیری، نواده میرزا محمدعلیخان (اعتدالالملک) و از نوادگان میرزا محمدخان مستوفی (وزیر)، از حاکمان و خوانین یزد است.
وی در ششم تیرماه ۱۳۱۴ در اردکان دیده به جهان گشود و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در زادگاهش گذراند. سپس برای ادامه تحصیل راهی دانشسرای تربیت معلم تهران شد.
این فرهنگی باسابقه پس از پایان تحصیلات، در مدارس مختلف یزد، از جمله دبستانهای ادب و کوچکزاده، در جایگاه معلم و مدیر، سالهای ارزشمندی از عمر خود را با عشق، مهر و تلاش صرف آموزش و پرورش فرزندان این دیار کرد.
همسر ایشان، روانشاد بانو سکینه رفعتی نیز از معلمان و مدیران خوشنام و صاحبنام آموزشوپرورش یزد بود.
نصرتاللهخان وزیری هماکنون ساکن اصفهان است.
همچنین برادر ایشان، زندهیاد ایرجخان وزیری، از پیشکسوتان فرهنگ و از چهرههای ماندگار و اسطورههای ورزش اردکان به شمار میرفت.
یادکرد قدرشناسانه معاون اول رئیسجمهور از معلم خویش، بار دیگر این حقیقت را یادآوری کرد که اثر مهر و تربیت معلم، محدود به سالهای مدرسه نیست؛ بلکه تا بلندترین جایگاههای علمی و مدیریتی نیز در خاطر شاگردان زنده میماند.