محمدعلی وزیری
استقبال بی سابقه دونالد ترامپ مغرور متوهم با طعم نمایش به عنوان رهبر جهان لیبرال از “شی جین پینگ” رهبر چین کمونیست با حضور در پای هواپیما و ترتیب متفاوت ترین مراسم ورود به کاخ سفید بخاطر بمب اتم موشک و هزاران نیروی نظامی مجهز مدرن و قوی شده او نیست زیرا اگر پای موشک وهسته ای درمیان بود باید برای رهبرکره شمالی هم چنین فرش قرمزی پهن می کرد. (البته این به معنی نفی تقویت بنیه دفاعی و تهاجمی بعنوان عناصر بازدارندگی نیست)
اما این استقبال نشان داد اقتدار و قدرت در دو عنصر دانایی و ثروت درکنار حضور در بازارهای بین المللی و تجارت است که وزن و منزلت بین‌المللی می‌سازند.
از سوی دیگر برخلاف نظریه پردازان سیاسی و اقتصادی ما که با ذوق پیمان شانگهای و بریکس را نسخه تنفس اقتصادی و نفی دلار درتجارت فی مابینی تجویز می کردند ثابت کرد اقتصاد چین و آمریکا چون دیگر اعضادر هم‌تنیده است و وابستگی متقابل هردو را ناچار به بازتعریف روابط جدید می کند لذا فراتر از هاله ابهام دیپلماتیک بر فضای تعاریف و کردار ایثارگرانه ما ثابت شد هیچ رفیق بی کلکی در جهان وجود ندارد و برای هر کشوردر تعاملات و بازار سیاست و اقتصاد منافع ملی کشورخود در اولویت است لذا ایران؛ تایوان و قیام تبت حتی بهانه آزادی و حقوق بشر هم می توانند موضوع معامله باشد.
نکته شایان در ذکر تفاوتهای دوران چین عقب مانده ایدئولوژی زده و گرسنه و فقیر مائو با دوران پر فروغ و جهانگیری شی در موارد زیر است:
قدرت درک واقعیت ها “شئ” را از آسمان ایدئولوژی و ایده آلیسم به زمین واقعیت و رئالیست آورد و یک برنامه چهل ساله متمرکز نوشت که تفاهم و مدارا با جهان به دور از غربگرایی یا روس گرایی برای حضور در تجارت جهانی و بازارها با عنصر دانش و قدرت پول ملی در راس آن بود.
برخلاف دوران مائو؛ او حفظ قلبها و حمایت مردم از حاکمیت خود را در سایه احساس امنیت، رفاه و امید به آینده و تقویت غرور ملی فراروی خود قرار داد .
تعریف متفاوتی از دمکراسی و مردم سالاری با غرب عرضه کرد و طبقه متوسط دانا و مرفه را بعنوان واسطه فقیر و غنی احیا نمود.
دو عنصر دانش و تلاش دوچندان را راه رشد و ارتقا طبقاتی قرارداد
برای اثبات عرایضم به ریز تعاملات چین و آمریکا و عنصرقدرت و پیوستگی دلار با بازار جهانی نمی پردازم از موضوع روز که ملموس تر و مردمی تر (ورزش) است می گویم: ایران با اقتداری که در پهنه اقتصاد جهانی و منطقه ای داشت بعنوان میزبان هفتمین بازی های آسیایی(۱۹۷۴-۱۳۵۳) مصرانه مجوز حضور چین تحریم شده را دربازی های آسیای گرفت ولی طی نیم قرن تغییر و پیشرفت امروزه بازیهای آسیایی حتی تورنمنت‌های بین المللی بدون چین بی رونق است و از قبل در بعضی رشته ها یکی از سکوهای قهرمانی را برای لشکر ورزشی چین کنار می گذارند گرچه بازی ها درکشور ژاپن با دشمنی تاریخی برگزار شود.
